# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068371:0062
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068371:0062?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 2
# Folio 36v, page id 00068371:0062
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 37r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068371&page=62
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068371/jpgs/default/00000062.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
# Lines: 33 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

etiam
historia vera et sincera erui potest, aditus est, majus, otium, et quaedam iotarnm
rerum experientia, uno omnes ore, nec mediocris dignitatis aut jndicis Viri
clamant, non facile fore, qui hanc operam rei Lutherarae metius praestitu
rus sit, nec me tempus meur rectiur collocare et impendere posse. Uti
nam expectationi huic respondere porsem. Non enim desunt, quae me
ab hoc proposito, utcunque pronum ad causam dei et patria tuendam, retrahaat.
Magnam in utranvir partem pondus midi dabit sententia Tua, eanque ut
mihi quamprinum commodum erit, aperias, obnixe rogo. Habeo interalia
Abavi mei materni, Sebastiani Schertelii, commentarium diunum, ex quo
de bello smalcatoico (ujus ipse maxna pars fuit) multa depromehe lice-
bit, quibus scriptores, eosque, ut solet, exscribentem Magmburpium, red-
agquele possim. Incdi in id scriptum ante annos tripinta; cum de
functo absus liberis avunculo meo, Henrico Sebestiano Scertelio, Dur-
terbachii in suevia Dynastae, Sebastiani proxepoti, ex parte haeres existe–
rem; sed, quod doleo, initio e fine truncatum est: Concplectitur tamen pe-
sta ab ipso schertelio, Viro, ut Thuanur scribit, incentis animi, sinmpli
ei 8 cordato stylo breviter consignata ab Ann. 1521 usque ad A. 1560.
di profecto mereretur; sed obstant rationer domesticae, ut me vivo
id nollem fieri. Venio ad pootremam Epistola suae partem, eratias libi utique
debere me protiteor, quod literas ad Dr. Alberti, mihi credidisti. Stadidi ipsi
illas, cum b. 5. danuarii nupero Lipsiae essem. Summe ir Te astimat, sed in
ea cum plurimes harum regionum Beolopis stat sententia (Synedrio etiam sa-
premo, quod Dresdae est, probata) nihil boni sperandum esse a nepotiatione
Thiniensi, imo plurimum mali, et si alia omnia sperm debeant, schioma
inter nostrater Priacipes et Beologos metuendum. Phiniensir ipse (nescio an id
ad De jam perscripserim, eoque casu veniam repetitionis precor) convenit me
hic in praedio meo d. 3. Ectobr. e per octo horarum spatium non cessavit,
consilia sua, eorumue progrersum misi exponere: sui quoque honorificam fecit
mentionem, et ad approbationem Tuam provocavit: Sed observavi, illum ali
quando plus sibi, quamopus est, ex verbis honeotis promittere, multosque consen
tientes allegare, qui serio rogati contrarium forte dicturi sint. Q vid
mihi de hac re videatur, lu quidemscire cupis, at mihi non tam pron