# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068371:0078
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068371:0078?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 2
# Folio 46v, page id 00068371:0078
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068371&page=78
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068371/jpgs/default/00000078.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 74 lines, status machine
# Lines: 74 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

everendissime et Muscrissime Domine
Reverendissime et
ils ma Gratiositati Vestrae multum debeo
quod literas ob ae literae me absente sunt allatae, unde paulo tardius
consilia praeclara ess
respondeo. Ante omnia vestrae sum sententiae, urendum e feriendum 
urgende esse utgotium nam vererr nam non qui vobis facile succede
contilio
summo studio nec tempus amplius perdendum;  praesertis cum iso sibi i
Lurgend
multum de futuris promittere possit Etsi senim optem et sperem vitam longissimam
altamen qui amat fimet, et nemo sibi  aliquid de longinquis promittere
potest; et non a nemo notus est qui in tanto negotio vobis succedere possit
pec
quisqui
Inter causas autem morae hanc potissimani esse judico, quod Vobis et cum Domino
Abbate nostro convenit quidem in scopo, ac rei summa, sed non satis nondum
on sed nondum in med modo agendi concors harmona placuit. Unde sit, ut velut
subsaltim a quaedam modo proponantur, modo abrumpantur, nec certo velut
Fit etia Et quando a nobis am suse ample
filo progressus rgatur.
et distincte proponuntur quae rationes nostrae, brevitas responsionis
an
sili
pleraque singularia trans specialia transuittens, non patitur ut vestram
mentem qasequamur, aut quicquam facile constituamus. Dominus
Abbas scripsit nuper prolixam Existolam (et certum quidem
ob tanum Gallicam (certin quidem ob causam) satis amplam, quae scopum
laud dubie habuit non vulgarem, quae vilentio f cjus contenta silentio
interrespomendum fuere transmissa. Diximus etiam in auperis Confessionem illam
Hungarorum nomine Conceptam, non posse hoc modo examinari a
a consistorio non posse sic a Consistorio comprobari, tum quia
noc ab ipsit Hungars ad nos venis nec ulla ratione constat 
neq habent  quia nihil  consistorio produci porest qui un
nihil publice produci potsst, unde vel tenni tudicio constet Hungaros esse ejus
autores, tum quia multiplicit revisione indiget. 
Et ad Saxoniae
vel scopsum
Electorem scribese secundum literarum vestrarum sententiam, visum
est nostris minius conveniens statui rerum autarumque praesenti. praeser
tim cum nostr plane ignorent Acta inter vos fungarosque et quae sint
et quis sit status animorum ex ipsorum protestantium Hungaricorum
part. Qvis autem commaudeat commendare negotium, de quo
sibitam parum constat2
didet ma es ilsina Dominatio destra qu
gitur
pro sumua pro summa pudentia sua,  vix progrediendi locum
sapientiat
dari, nisi major sit harmonia, informatio, et communicatio ab
utraque parte. Nam brevi cum Anta viri prudentes  et praesertim
principes in tantis rebus non facile nisipassus faciant, nisi sciant
se in futo redem ponere, incuifestum es brevibus summariisque
literis propositionibusque non facile obtineri posse, ut passus fiant
ut principes permoveri posse principem, ut in re tam perpla, in
exporpt
implexa, fere praesertim tam live proetertim tempore ses oat
indicis odisqu et quidem frustra exponat; dum scilicet nibil ad eum perferti
in du
Slemis t
protestante
Hac denique quia
approbatio, hujusmodi
consistorialis in re
tanta tota totam
pene protestantium
hates Ecclesiam et
Omnes pene cum vestris
controversias concernenti,
ix i
non
si cum
aliis plerisue communicalo
cum aliis consirio institui
posset