# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068371:0083 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068371:0083?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 2 # Folio 49r, page id 00068371:0083 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 50v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068371&page=83 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068371/jpgs/default/00000083.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. neraortio Copme lemineris opinior Vir su celeberrimun Albertium Stecto gum Lipsiensem aliquando u à me possulasse, ut per seri berem quae mitii de Thinensis, nunc Neostacliensis Exiscopi negotio in his oris essent comperta. Ejus desiderio Tune absens ab aula satis facere non poteram. Nunc vero cum a Theologo nostro primario Gerardo Molano Abbate. Loccensi magnae eloctrina et moderationis viro de totone gotio sin ccloetus; ipso non repugnante volui quid miti com pertum esset scribere, ut si vicleretur Albertio communicare posses. Exiscopus Hannoveram attulerat literas Caesaris quas vocant continteare utipsea eba simul a. Principem meum. Obtulit script bus profituras et (ut titulus molliendae forsan apud suos invidiae causa ferebat) ex ore protestantium collectas. Thecto gi duo Aulici nostri Molanus Abbus rerum Ecclesiasticarum Director, et Barckhusius protEcclesiastes et primarius con cionator Aulicus, censuram scripsere, in qua non dissimula, vere defectus regularum. Princeps, re eleliberata jubet ut ipsimet ergo suam sententium exponant. Primu erqo ipsi rem aggressi sunt, cleinde duos Helmastadiensium Theologos celebres Calixtum et Meierum huc vocatos in consilium adhibuere, inde nata est tandem methodus illa, quae ipsis vitio vertitur. Sed sciendum est eam qua ad vestras oras delata est minime ab ipsis agnosci, esse enim interpolatam et imperfectam ajunt, omissaque ibi complura quae et ad rationem consilii reddendam et ad totam rem explicanelam pertinebant Caum Idem profitentur dle censura regulatum exis copi, quae methodo illa ipsorum nomine sparsa est; dera enim censura plures habuit paginas quam ista lineas. Methoclus eorum paucis huc redit Nullam spem reunionis esse, praerenti rerum statu nisi P’on tifex ante omnia sive in antecessum itrevocabiliter declarot