# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068371:0142 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068371:0142?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 2 # Folio 78v, page id 00068371:0142 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 79r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068371&page=142 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068371/jpgs/default/00000142.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 92 lines, status machine # Lines: 92 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Hunc pulo esse Magistrum david de dinanto, qui docuisse dicitur Deum esse materiam primam cajus nor forte e id est art Deam ego interpretor Deum res omnes ex se produxisse potius quam en nihilo, quae tamen si re sed haec si accurate expa- considerentur abeunt in evanidas subtilitates et magis in formulis loquendi quam rebus consistunt Nonuula quae parkerus in Cartesi novo Medianicam as seu rem possibilem esse idemest) verae theoremata recenseri potest haec propositio: HH dnim de solo existere Deum modo sit possibilis patet ex terminis, quod seu in novos philosophos habet, mihi non per omnia probantur, nec videtur, iste antor quae scribit salis alliquando casi sive Ens perfe ctissim ex ideis probantis rejicit probo, quanquam non satis ejus vi neru videatur per spexisse posito. Cet enim satis est saltem mea sententur tor propositio est si cus necessarium e. Nam impur fect ex rosinitionibus rerum pulat enim ex definitionibus rerum nihil de earum actuali existentia concludi ujus estentia, sequatur existentia, peu hor est dea ecessarium. Si enim sequitur, utique ex ea poterit onc concludi. hane non videtur contemnendum. In rebus enim ceteris Contingentum enim rerum non ex ear existentia non ex earum essentia sive possibilitate ed ex sol DEi voluntate vel quod eodem redit harmoniae rerum universali secui prtus adr quandiu eam non habemus obtenemus Taulum quaeritur utrum sit talis aliqul Essentiseu utrum Ens per suam essentiam existens enrm sit possibile; itaque ihaeitea enim saltem propo sitro cet es si Ens necessarium est possi- bile, sequitur quod existat. Cartesius ergo debebait probare et DEum esse possibilem, quod multi Athei forte nenarent Ens perfectissimu (quod inter caeteras perfectiones etiam ex istentia utique involveret) esse possibile Nondum ad manus meas venerunt Araveb mutur Analdi et Malebranchii pripta, ego ut Malebranchii ingenim magni facio, ita aliquando in ilegantissimis cogita tionibus soliditatem requiro. Quamdim scriptores per a se vel Ens necessa putabunt sufficere a ut (vera credant, quae clare et definiatur sive saltem Ens riuu. Quod Divinae essentiae privilegium tur u cinari quod tamen argumentum Cartesii dd existentiu sed autoritate ad credendum duci venere etiam pro funde considerasse, s declamare potius quam ratio- vim ipt posse, quod est falsum. Quid enim si Ei tale sit ex intisarienius essentur (quia esstiam reidar inter certa _ Metasysicae Ens necessarium est an as distincte percipere sibi videntur chimaeras habebimus, quanto satiu Euclides, qui ne quid imaginationi daret rectia demonstravit trianguli duo latera esse tertio majora quanquam demonstrantem quod Asini non ignorant qui recta ad pabulum via feruntur quidam irriderent vellem ego eundem demonstramdi rigorem danto ergorosiqu inta vitroduci in meta chusicis idusqe tauto magis, quanto facilior ips ib lapsu si nobis tantillum indulgemue. Verum opus esset de finitionibu usque quales in schediasin quiles lrax non po nisi puncae habentur caleur est quanto majoris momenti est t rorem res physseaget moralet verum metachysicam haberi, interea vero longe majores facionda aliqu quid sit