# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068371:0220 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068371:0220?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 2 # Folio 124v, page id 00068371:0220 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 125r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068371&page=220 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068371/jpgs/default/00000220.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine # Lines: 58 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ut enim liquores agitati claritatam amnitum ita mens oira atque odio turbida lucems veritatis non admittit. Abs Nec rationem attuli, quae mihi parum solidae aut rpti commodis texceptionibus alidendae videntur etiamsicum speciem magnam habeant plurimumque ad persucidendum possint; quoniam hanc opellam non vulgi, sed eorum causa suscepi, quibus qui altiore studio rerum interiora indagant, quibus eo magis satisfacere studendum, quanto magis operae pretium est, etiam ad autoritatem propagationemque veritatis, ut insignia ingenia Ecclesiae Christi tucremui Atque hoc consilium est opellae hujus, osa causa autem haec fuit. Ex quo proclara fidei catholicae expositione ipsi pfxgri sapientissimo profecto ac sanctifsime Dontifice appro- bata, conclisit constare potuit prote- stantibus coepit quam inuicua sint dogmata, quae Ecclesia pro suit agnoscit et quam neqe fundam si protestantes aqs liquidius agnoscere potuerunt, quam innocua ac tuta sint dogmata, quae prouis Ecclesia pro suis agnoscit, muliu ric su farentum sane prudentes ac moderati non dissimularetit non esse cur damnentur qui sic doceant aut cur ab eorum communione secedatur; objeaere moculum tamua cipsa negabant, sese posse iddo b cclesiae Auimmae posse accedere, quoda exigat ilta ut omnia ista non tantum non damnentur, sed et vera crodantur, sibi autem tum ex sana rationis demonstrationibus certissimis, tum ex scriptura sara et primitivae Ecclesiae autoritate planissime quorundam falsitatem esse persuasamt ut alios scrupulos nunc taceam dequibus in progressu dicetur. Hicquae a nonrullis sincere diei arbitror, at vaurendum existinri, atque ostendendum Sed pancis famer, quaelaeri pabet eiam rationabile esse, quicquid teneri jubet Ecclesiainque superese, ctum ai idine nl es cur qua m eq na it un Notare nsi quod ex specie capitur sineera ac lucida t Eueruntur et non pauci etiam teorum Aadeoque unde errure illos, qui liberis vantur ingeniis servitutem impuni arsitra pogiarum veritatem et p n ut praeter animi senia dcto obseration verrium i anliquitat) a osservationes, et pnimum praeclara inventa cogantur quantum paucis