# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068371:0255
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068371:0255?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 2
# Folio 141r, page id 00068371:0255
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068371&page=255
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068371/jpgs/default/00000255.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
# Lines: 41 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Ex Epistola amici ad amicum
initio anni l698
Quanto in periculo res Protestantium Germaniae
versentur mecum vides. jam pene perieramus, nisi deus
Begem Magnae Britamniae Ccilielmum suscitasset. Hujus
virtute divinitus sustentata poterat propulsari malum
sed  incuria hostra et peccatis factum est, ut tantum
sit dilatum. Interea velut a fenui fito pendemus, negunquam
gravior deliberandi causa fuit, nec jam amplius dem
dignitate opibusque sed de salute certandum erit. Et tamen
dormitare videmur, ac blandiri nobis; dum ad versa pars
in spem erecta maximam, omnia miro ardore et sumino
studio administrat. Ignaviae nostrae fautorem deum
polliceri non tantum stultum, sed et pene impium est.
Nulla habemus promissa florentis Ecclesiae status inter
nos conservandi. Rferit moalecere rursus inhis quoque
oris regnum tenebrarum, quod tot locis temporibusque viguit
nonnaut. Non ideo minus nobis cessantibus
alibi et alias pririorem sibi Ecclesiam habebit Christus.
vid vobis in septentrione positis, et a periculo
e
remodioribus sit animi, non equidem satis scio; puto
tamen Bos provestra et pietate et prudentia perspecturo s
rationes vestras a nostris nec debere nec posse separari
Quod vetus poeta dixerat: humanum paucis
vivit genus; nunquam manifestius apparuit.
tat
si quid Regi humanum accidat, nihil propius est, quam
ut gens Anglorum recidat in mala quibus vix erepta est.
ita res prolapsas Batavi soli non sustentabunt. Germani.
autem per se stare non possunt. A sane verendum est,
ne Hispanicae Monarchiae Merciscundae judicio conten-
dentibus duotus maximis Eurostae principibus pretium
aut solatium sive jactura sive spei imminutae faciat
pacta in commune protestantium ruina vos
remotiores, et ad versus primos dupetus tuti,
tamen
Caeteris eversit salvi du esse non po
otet
Quid ergo agendum , inquies. Quid.
nisi ut expergiscantur aliquando, et