# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068374:0059 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068374:0059?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 13 # Folio 30r, page id 00068374:0059 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 23v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068374&page=59 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068374/jpgs/default/00000059.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 30 lines, status machine # Lines: 30 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. pullatenus condemnabunt. 5. Apol. Aug. Conf. p. 114: 117. 196. Chem nitius exam. p. 571. Gerhardus hic et aluicirca afflictiones tempo- rales post remissionem peccatorum immissas, et poenas latiorisi gnificatione nuncupatas, nec non circa opera poenitentialia, ut sunt fejunium, oratio, Elee mosynae, docentes, mitigetur quidem ira Dei, non tamen vi operum et quatenus poenalia, sed quate- nus exfide, contritione et amore Dei proveniunt. Huic conformiter ait (alv. l. 3. Instit. c. 3. qu’o severiores in hos sumus, debemus sperare magis propitium ac misericordem Deum. 6. Denique quae sio illa, an dicta potestus (lavium sese etiamad dictas temporales poe- nas late sictas extendat, sicut ad aeternas; hoc disputent scho- lastici; Romanensis vero, si in tali absolutione indulgentia collocet, prae- fractasque moderationes admiltendo, meritis passionis Christi per hujus- modi nil deroget, nec mercantiles abusus eperceat, in illis quoque tole- rabilis existet. Siquaeras 3) anetiam circa orationem pro mortuis Roma- nensibus aliqualiter appropinguare valeemus. sunt plures es no- Aris, qui ad hoc, et pro Romanensium moderatione sequentem specu- lationem adducunt. Inprimis inguiunt, Augustana Confessio hanc orationem nec approbat, nec condemnat. Deinde constat pluerime- rum animas Dei virtute rediisse ad corpus, et ad temporales mise- rias. Cumque de nulla porsus sit omnino certum, quod non sit in satu sic redeundi, ceque pie ac pradenter pro tali sub conditione oras sicuti V. g. profilio absente, de cujus morte nova quidem habes, sed non certitudinem. Pium enum in hoc casu erit, ut l’arentes Deum orent. ut prolem adjavet, si sit instatu, quo indigeat, et preces prosint. Un- de si sic conditionate solum Romanenses pro depunctis orarent, nil re- prehensibile facerent; sed nos Augustanam Confessionem imitantes; ne que modum hunc condemnamus nec approbamus, sedeusus vis conscien- tiae