# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068374:0437 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068374:0437?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 13 # Folio 218r, page id 00068374:0437 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 219v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068374&page=437 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068374/jpgs/default/00000437.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 30 lines, status machine # Lines: 30 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Hec 106. Ex Epistola seckendortii ad deibnitium Mecselivit d. 29. Jan. 1664. Jenio ad postremam Epistolae Juae partem, gratias qe sibi otique e debere me protiteor, quod literat ad C t de. Alberti mihi eredidissi. Traedidi ipsi illas, eum die V. danua napes dipsive essem. Summe 16 7e aestimat, sed in ea cum plurimio harum regionum Theologio stat sententia. (Synedrio etiam supsemo, quod dresdae est, probata) nihil boni sperandum esse a ne gotiatione miniensi, imo plurimum mali, et si alia omnca speni debesnt, schisma inter nostrates rincipes et Theologos metuendum. Tiniensio ipse (nescio, an id ad e aam pesscripserim, eoque casu veniam repe- tionis precor) conccenit me hec in praedio me d. 3 Octobr. et per octo horarum spatium non cessauit consilia sua, eorumque progressum miti exponere: seui quoque honorificam fecit mentionem, et ad est probationem duam prouocaut. Sed observatr, illum aliquando pluo sibi, quam opus est ex vertit honestia promittere, multooque consentientes allegare, quui sero rogati contranum forte dictua sint. Cuid mitu de hac re videatus, su quidem scire cupis, at mihi non tam promtum est, quae sentiam, exprimere, multo minus sententiae rationes dare. Cuoncam verotan tam de virtute et sinceritate dua concepi fiduciam et macor esse non possit, breuiter et pro modoe pestolae, quam custo longionem eucadere vereor