# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068374:0720 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068374:0720?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 13 # Folio 359v, page id 00068374:0720 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 358r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068374&page=720 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068374/jpgs/default/00000720.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine # Lines: 36 recognised, mean confidence 0.88 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. rore latholicos laturos, ut ipsis solatio, quae ex Roi testio- dio asticulo hacnunt, adimerentas sic concludo: Cum vos ruangelici issot trer asticulat Pastim. proddololatrici6. Passim pro Anti- Christianie ha bearo, noc vero latholicr pro grandi et eximio pietatio aeligionis et Ecclesiae mysterio et Mesauro, quomodo fiet ut aut nos vobis, aut, vos nobis cedatis: aut nisi alterutra part cessent, quomodo otraque in eandem . 100 cclesiam et aeligionem coire posent: aicam audaise si A 21 sed vere: facituio Honanam Ecclesiam posse ferre de sectionem sui a Regibus et populio, quam emendationer impetrare a se ipsa. Emendatio enim esset moso ipso est emendata, quamuis saepuuit desecta: Sed cum otr loque gladii uis habeat, et nulli temporum aprescrptioni subinicat, non semel sese vindicauit, et adhuc vindi cat, Bohepiam Morauiam, et magna ex passe illam ferocem Germancam, Galliam, Poloniam. Hunganam paeptaratamque Angliam. Idem de aliio Regnio speran dum. Sed mihi obiieer: lus ista obstacula non fue nunt in synodo Vassacciensi podecusa: fuesunt praccirsa e epsit a maltis, sed etiam à multis vel consempta, vel non animaduessa. Brinus fuit Dominus Episcopus Culmen sis, qui a Nigrno et desuitio induituo, lustrissimum Gnesnensem in suam sententiam pestraxit, esse autoritati sua Metropolitana plusmor: erant tamen nonnulle, qui capita monebant, et arritum exitum minabantus paesestim cum nulla alia fandamenta ab inuentorbus s hucus proposit ostenderentus, nisi spet de quibusdam vestra