# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068375:0023
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068375:0023?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 14
# Folio 12r, page id 00068375:0023
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 13v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068375&page=23
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068375/jpgs/default/00000023.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
# Lines: 36 recognised, mean confidence 0.86
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Heo152. Ex Epissila Mener ad Leibntium dresdae data d.
12. Afs. 1669.
uod attinet Exifiopum Heossadiensem, mihiille Trancofarti ali.
quando locutiis est. Vasti si aliis conferatus, moderationem laudaui
pei de eandore eius, cui alii parum fidebant, dubitaui, consilia
Jamen onionis, quae prolixe mini exposuit probare nullut
potur. Meo certe sensu, si aliae partes dissidentes, quod de ali-
p.
quibus. si prudenter ret gereretus, non desperandu rem, oncor pos
e
sent, soma simplicites arreconciliabilio est. Salca erum princi
lia fouet, quae onionem ne quidem fesunt; sed subieitionem
D.
possulaat. Curque Tridentirhaeretier condemnati simus, vel, ut
i
hoc cormone soluamur, illius conalui derreta omnino suscipienda
sunt, atque adeo subeundumf jugum, vel illos concedere optor-
tet, Ecclesiam falli posuisse: quo illo omnem suam Arcituram
euerterent. Vade coelum terramque miscen mallent, quam ipsam
potentioe sune arcem prodes. Vnde quiequid etiam, abusuum com–
gatus, quaecunque nobis libestas promittatur, dum illa Eeclesiae
autontas, quae religionis Romanae cor est, seuar debet, nihil
agius, et nos mento vel tuta timemus. Hac de causa cum
Episcopus ille jam vale dictusus adhui rogaret interrogaset
quae mihi speo superesset, non potui negase, mihi nullam esse
Od
sed credere notrus, Eeccesit nostris ex eo ram pesculum me
tuendum, si vel in traitatus desienderemus; ut de horum
exitu non dicerem. Memini vero, fuisse tum alium vrium
predentissimum, qui, cum de suicessu non alites, quam ego
senticet, sua debat tamen, si seno negosium vegeretus, ut non
ec
a lemine repelleremus, sed ad traitatuo descensurr, vel oblu-
tas conditiones examinatum, hoc ante omnca serueritate nostra
ad exegente decidi postularemus, quae sedio homanae futura
12