# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068375:0367 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068375:0367?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 14 # Folio 183r, page id 00068375:0367 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 186v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068375&page=367 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068375/jpgs/default/00000367.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine # Lines: 32 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Epistola Gothotredo Guilielini Leibnitii ad Valentinum Alberti Theologum Kipsiensem Responsorra d. 24 dec. 1B 3. Osterddae. Lipscam Admodum Reccerende et dellentissine Vis Tacter a multio apnio Ronoratissime lucemadmodum miti maltioe gratulor, qleod faciorem quo me olim complexus et, nondum temporum locorum que spatrio exfinitum esse ex amantissimao Wvero Tu is intelligo, ita forte parum ex offiero fecisse Tibi vide. bor, quod responsum toto tundinarum dipsi ensium intereallo distali; spero tamen causa cognita vencam mihi apud humanitatem Tuam paratam fore. Multio enum septimania ab aula, ab hominibus, a libris, unde discere possem, quae a me quaerebas, absens sperabam ubi domum reversuo essem, accurata ad se relatione scribendi moram purgare. Verum talia me cogitantem inclinantis anni decursua oppressit, ut jam diituis sine erimine silere non possem, eum et votum solenne nancupandum sit, quod ego ex intimo animo fundo Sibique et florentissimae Academiae patriae, primae Pudiorum meorum altrier, cryus du pars non exiqua et, omnca corptorum ancmorumque bona, et iphamae coelesse illud lumen peennites opto, quod noo in pra cem partes ac ventatem vno eodemque ifinere dirigit Ita enum Je quoque sentire orbitror, et fidem sine ea ritate mortuam. ita studium veritatis sine amore pacre irritum esse; porro cantatem non esse suspicarem Aso stoluo dirit. Iaque summopere delectatur sum illa ae- quitate judicu sui, qua testatuo et Ge credere nolle quae homenes forte malecoli de Theologorum Hanno necanoum consalio et cum episiopo Ehinensi habitio