# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068375:0442 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068375:0442?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 14 # Folio 220v, page id 00068375:0442 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068375&page=442 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068375/jpgs/default/00000442.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine # Lines: 50 recognised, mean confidence 0.82 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Obi eesum et, protessantes pontificrorum regatorum 2 mnsdictoni submittendos. Responsum est, ve in hal C D. lia, fore Ecclesiasticoo sub indice cecles castico ordo nano, quod praestet, quam nunc in Consistonit praesidet habere; adices gladiatos, cum plerumque A. 9. consistona sint tantum velut lancellaniarum appen dicet. Obieitum et de Principibus, quorum, jura per clitentus, responsum est, de eo viderent ipsi, pu- dentiam habent, potentiam habent, aetatem habent satis prospicient, ne quid detrimenti capiant, nec dubitandum esse, no S eds pontificem cirea temporalia Ecclesiarum disstensare. esa tis ita discussio superiorem Methodum vanct locis auctam atque attemperatam quatuor Theo- C logu, duo scilicet a Manouerani et duo Helmaestadien e et ses subseriptam sucoque sigillio munitam Prinorni C trachderunt, a quo concessa est Episcopo Tiniensi s es glu re huc vique tandem Merducta, discessit. Contigit interea, ut imperfectum Methodi huiis itemqte Censurne in Epeseopi regulas indimentum in manuo quoundam minus bene negotio volen tium veniset, qui statim curauere edi, eo forte con silio, ut animos acesterent, et adduitam in odium tractationem statim in herba suffocarent. Verum e imperfeitam valde fuit hoc, quod illi ediderant a omissaeque eautelae pleraeque, et quae molliendae s rec inuldiam animos que conciliandos pestinebant e et vera in Episcopi regulao censura plunbab paginit