# Leibniz Legible β€” https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068375:0741 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068375:0741?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 14 # Folio 359r, page id 00068375:0741 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 360v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068375&page=741 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068375/jpgs/default/00000741.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z β€” 41 lines, status machine # Lines: 41 recognised, mean confidence 0.86 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Voluntas enim nisi ad aliao cogitationet divertatus, vesto eliget, quod mellus apparet. Aque hac obliqua acte nec n tellectui nostro ac conscientiae nos opponimuo, dum mutamus cogitande obieitum suce deliberato consilio suue consuetudi ne ad grata delabendi. Gratia duobuo modae noo iuuat, ono c dum intelleitum illustrat, altero, dum attentionem dat, fi- gitque Mentem, ne obieitum matel. Nulla e re alia prae uidere potest, quod hic sit eleiturro infallibilites o drepte passim an scholis de Libertate humana difsentus s1. nullo respectu addito adea, quae feeor solent. Nunquam datus perfeita indifferentia, semper potiusset ratio reddi eleitionio, suepud accurate obsencasset, pec quas viat meno adeam pervenit. Aecessitas consequentine est. quae fundatus in pancipio et C tradictionio seu in Hypothesi, quae Wd ipsum, de quo aentus 1a jam divoluit. Hinc requitus. in rebuo facti nullam dari posse ess necessitatem consequentis, seu ut ipsae nam intoluunt ne– cessitatem sine vlla Hypohesi, nam necessitas non potest demonstrari nisi ues pancipim contradictionis, ide e eacquod res iam supponitue. At in propositionibus aluuo s da veritatio res secuo habet, quia ibi non agitus de existentia sed tantum de Hypotheticia propositionibuo. Hinc dicendum est, nullam propositionem absolutam (praeter quam eam quae sequitas x natura dec) esse necessariam, et sane nullum e eno per suam essentiam seu necessaio exissit, praetes aeum in quaestione illa magna: vtrum causa secunda de terminet pimam, an prima secundam, respondendum e. pimam determinaa a secunda sumta idealiter, seu ide amsecundae deprehensam in intellectr divino deternu noce pamae volentatem. Ht secundum sumtam actua ites deteminas a prima, Rec omnem ab ed entisalem suam accipert