# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068375:0747
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068375:0747?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 14
# Folio 362r, page id 00068375:0747
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 363v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068375&page=747
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068375/jpgs/default/00000747.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
# Lines: 35 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Lerbritri de communicatione idiomatum itum. Chassi natusne
Optimum est i et cum Chemnitio teneamur, numanae Chressinatu
rae tribre idiomata divinae, nempe non tantum immensitatem
sed etiam omnippotentiam et omniscientiam, quae immensitatem
inuoluunt,) 8 Kala T0 eIVaI, esca Kata 70 EXEIV. Citius sensus
non potest esse alius, quam propne loquendo, dici debere: Humq
na Chrissi natura habet (personalites scilicet) omnipotentiam,
habet omniscientiam, sed propiie non dicetur: est omniscra
omnipotens. Concedunt sane Theologi etiam nostri, non duas
esse omnipotentias, onam diuinae, alteram humanae natu
rue competentem, sed onam eandem que diuinae proinam
humanae communicatam, ut habeat, ut quam intime pos–
sibile est possideat, ut abea quam maxime perficratus, non ta
men et vaquam omnipoteno fiat. Omnipotentia enim aut
L
.
omniscientia tam esentialites inuoluit immensitatem, ut qui
omnipotens est non nossit non etiam esse immensus; nisi ali
am nouam et inferiono ordinis omnipotentiam comminisca
mus, quac tandem abierit in attributum Ins rar (heb 18lEIa
quaesane in recto vere praedicatur de Christi humanitate post
C
xaltationem.
Itaque patem, non tansum inses quiescentra et energetica
adionata, sed etiam antes immens itatem ipuoluentia
se
et non involuentia esse distinguendum. Vrioris genesit sunt
omnistiaesentia omniscientia, omnipotentia, posseriono vio viui
fica, Tar BaebidlEia seu omnis concessa potestat in coelo et in
terra; quae formalites humanae Chassi naturue insunt, atque
adeo sunt diversae ab ea vi vivifica, aut ab ea potestate
quae insant un duuna.
cane quot sunt attributa in fingulari, tot etiam sunt sub-
iecta singulana. Adeo que quot omnipotentiae, tot omnisoten
ses, quot omniscentlae, tot omniestrentes; es viessim, quar