# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068375:0779 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068375:0779?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 14 # Folio 377r, page id 00068375:0779 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068375&page=779 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068375/jpgs/default/00000779.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine # Lines: 35 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. quemadmodum tradunt doctoret, eas qui aitum amoris su pra omnca exercent, cum implicita tantum poenitentia adeoque et implicita tantam voto confessionis absolui licet tunc expresse de confessione, uno de poenitentia olla aut orta anteacta ne quidem cogitent; quia in tali actu charitatia divinae detestatio peccati virtualites continetus Ita Gabriel Vega, Hauarrus, quos citat et sequitus P. Tran es erseus spee Soc. des. in praefatione libelli Germanici de tribus diuinis virtutibus. Haec autem gratia contritioni s nemeni, nisi ob Christum, et per ehristum confestus, qui est lux illumenans omnem hominem venientem in hunc mun dum ad eorum salutem, qui veritatem sincere amant. An vero externa Chrissi notitia saltem in articulo morha, a Deo illis, quibus divini amoro gratia concessa est, et ad quos nulla satio uangelii praedicatio pervenit, tribuatas acece non ausim. obidem Cap. 9 neieut nemo piut de Dei misencordia, de Chrissi mento, deque neacramentorum vistute et efficacia dubitase debet, fic nquilibet, dum se ipsum suamque propiam infirmitatem is. net indispositionem respicit, de sua gratia formidare ac intimere potest, cum nallus scire valeat certitudine fidei neui non potest subesse falsum, se gratiam dei esse conse veutum. Hic locus expositionem mesetus. Ceste qui cunque deum sin cereamat, cestus esse potes, se à Deo aman, et gratiam proinde esse consecutum. An autem Deum sincere amem serre vlique possum, sed quoncam ea res est facti singulano di cendum esti hanc propositionem: ego amo Deum, non ese esse de fide, nec certitudine fidéi, cui falsum subesse non no A