# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068375:0803 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068375:0803?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 14 # Folio 388r, page id 00068375:0803 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 387v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068375&page=803 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068375/jpgs/default/00000803.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine # Lines: 32 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. vi divini decreti, quod sapientiae dei fuit conforme. statur autem oreaturne sive ante lapsum, suce post lapsum, fuit inclinato ad peccandum ex ipsa natusa creaturae; si diuina gratia non sustineretue, pes lapsum autem ea inclinatio ordinaria et perpetua facta resa. status autem ille, voluntarius est; et licet anilinatis ad peccandum, tamen nondum neccaminosuo. Pahri tamen aliquio paimus statur non voluntarus saltem initio, cum creatura pamam esse aincipit, Ad obi. 3. braescientia non tollit liberum arbitrum imo nec pracordinatio. Nam viraque supponit libe- ram actionem ram in rec notione anuolui, et tantum decernit, rem tali notione praeditam creare. Et in hoo consistit pracordinatio. Ad obi. 4. Ratio, cus actua aliquia potiuo sit, quam non sit, non necessitat, alioqui cum oecto eligitus quod optimum vel est, vel apparet, destruita esset libetas Ad obi. 5. Jam responsum est in obi. 2. Conceditus scilicet, hominem non esse absolute andifferentem sed habere maiorem inolinationem ad peccandum s immediate, antequam eligit peceare. Non ideo tamen minus libere pectat, ut dictum est ad obi. 4. Notandum ess, eoa, qui hominem iam Eapsum et sub massa corrupta comprehensum constituuna obiectum electo onis et reprobationis, recte quidem faiere; sed non ideo impedice, quin ereatura aliqua, ut Adamus, aut Angeluo ante lapsum obiectum efectionis et reprobationis intelli gatus. Iti distinguendum est antes essentiam et existentiam aches suce stahat. Angelus a bono desciturat non erat ob rectum reprobationis, nisi quoad existentiam huur statuo: nam queoad essentiam patus hanc disposisionem