# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068376:0192 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068376:0192?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 15 # Folio 93v, page id 00068376:0192 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 96r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068376&page=192 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068376/jpgs/default/00000192.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine # Lines: 41 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. H. Conalium Aecumenioum peo statu hodieno vix ess futurum cectum pa– cis et veritatis medium. Nam vel alterutri parsi cedendum erit, vel per netua manebit dissensio et oppositio. In dissidiis enim aut cedendum est, aut conciliatio ineunda, aut remanet pugna. Jam vero in religionis D. De negotio locum non habet concitiatio, quia verum cum falso misieri aut concilian nequit, nec otraque contradicentium pars vera esse poserit Cucare vel esit vedendum, vel veterurae pugnandum. Cuac autem pars cedet potius, num Calcuniani? Longe alienum habent animum. Arautherani? hoc optant, sed saleca veritate non possumus, et livet quidam cedant in conalio, tempes tamen manebunt contradicentes unde redintegrabitus pagna; non quiescit pars altera, nisi oi eon pescatis et cohibeatur. luod si feciendum quio dixent, oniversum imperium tasbabitus et antestina bella orentus. Videmus enim Germancum in duas passes esse dicisam, quodd religionem, vel ergo est consentiendum vel qui gnandum. Illud munquam fiet totalites. Hoc ergo sempes ma nebit, quoneam oportet esse haereses 2. Cor. II. Froinde dissin es quimus intes onitatem coactam et inter onitatem veram liberanque b. illa fortassis per Concilium Oecumenicum ad tempur introduri posset hox vero nunquam in tanta animorum et religionum viriitate speran potet III. Hequaquam abherremus at libero et Verumenico conulio; sed is us si debitis conditionibus tale possit institui, lubentes compareremus. dno cum Majoribus nostris etiamnum optamur, et tabe institu atuc, quia nostrae causae adeo non diffidimus, ut potius multos no- stram orthodoxiam agnituros nulli ambigamus. Interm tamen quo mine in lonaitium Caluinianorum de generali Synodo hoc tempox conuocanda consentire pes omncae valeamus, sequentet obstant rationes Di 1. Operis impossibilitas, vel ceste difficultas. Rebus enem ita staati, bus, quis conceooabit Passores, quis praesi debit? Si ex Angliae et Dancae suos debent convocare et psaescribere, jam non ent ona, sed duplicata, et sibi inuicem contraia sgnoduo. Alter enim altea non cedet, quo parto magis augebuntus, quam sopientus lites deinde si illi Reges maxime consenseint; contradicet imperator cum Principibus sapisticis, et Conatium tale speorem seditionio habere 3