# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068376:0195
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068376:0195?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 15
# Folio 95r, page id 00068376:0195
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 94v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068376&page=195
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068376/jpgs/default/00000195.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
# Lines: 46 recognised, mean confidence 0.86
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

acqui auerunt, tunc si vel maxerne ooso orthodoronum non sempes respon
deant volloquca, ten asse tamen nihil nocet, exemplo synodi Nicenaer
qua obuiam itum fuit Aino, Chalcedonensis, estea os obtaratum fuit Ecctus
M, Ephesinae, qua compedes iniiorebantus Hestono: sic neo Colloguium
Marplurgense et Wittebergense suo caruere fruchi, quibus aliquantisser refre
1
sit
nata fuit lis sacramentana: in aliis quoque pus congressibus, qui Sons poi
fuercat, eo firmius in agnita veritate fuerunt roborati, et aduessani tantum
non ad ruborem confusi, uti B. L. Sigvartus l. 1. c. 4. admon. de grenieo
Parei p. 28. seg. demonstrat: Et inter ea, quatenus ancrementum ce
pesent, ac plurium ancmos occuparunt, et videantue radices esse e
at
mulsu si non impossibiles, tamen ucuta illud Matth. 13. V. 30. rumcum
p.C
quantum difficiler: dum ergo Colloquia conrernunt errorer jam
tum obique grassantes, ecentrs minus felix est inde expeitandua, quor. una. 1
sum respexisse videtus Gregorius Naziant. Eptass. 42. ad Procopium sori-
est
6. e
bens: Nullcus Connilu finem lactum, facstum que vidi: quam sententi
aac
am respectu inolitorum dissidiorem intelligendam liquet. V’elus itaque
ea est indoles controvessiorum praiticarum, ut actio aliqua moralli
censeatus laudabilis, si omnes circumstantiae olserucentur, et ut ex ost
posito reprehensionem incurrat, si onica deficrat: sic quoque pronua-
ciandum est de Colloquus in gratiam procurandae concordiae Ecclesiastione
suscipiendas. Apposite non ita udem dnilytus quidam Vunbiros Euange
es
licus Heros quaesivit ex Aulico Reformato, sollicitante defectionem ad
O
castra Reformatorum: num eformati statuerent, quod nos dutheram in Re-
ligione nostra sallcan queamut. Id quod postquam affirmasset Reformatus
reposuit Hteroo Lutheranut: cus erqo = vultis, vt fiam Caluinianuo: si
jamjam suluificam Religionem amplexus sum? Sanc si verum est
quod totres angeminant Reformati, non esse dissensum inta noc an
fandamentalibus, minime habent, cus tanto conatu alicubi su–
dent qro introducendue Pastoribus Caluinianis in locum defunise
rum Lutheranorum, quibus ausibus non solum pax consirentine
intena turbatus, sed et tranguillitas externa laeditus, velut trissis.
sima coclesiarum in ecomodi locis facies loquitus,
denique id monemus, si spes Colloqui ges inecitabilia impedi
menta frustretas, pes literas nihilominus de rebus controuersis com
municar posse, et eo collaborandum esse, quoad euco fieri potest
R X b. 1
et gliscenter contronessiae secundum mnormam s.c. decidantur, atgeie