# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068376:0252
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068376:0252?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 15
# Folio 123v, page id 00068376:0252
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 126r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068376&page=252
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068376/jpgs/default/00000252.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
# Lines: 33 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

amplius exigant. Sed ea es benignitate, os voluntate contentus sir
quam onam ego integram et sinceram graestare possum.
Sed ut de ipse argumento aliquid dieam, visus eo proferto resusci
tasse nobis, et totum, quantur est, reddidisse Lutherum, in vura vitia
hominum et Ecclesiae dehonestamenta tonantem. Et eum antea
vis verborum euo, quam Erasmut apud de Magitam appellat
fere intra Germaniene lingune fineo facet, tu trancfusam in datinum
termonem, et publicam et durabilem fecissi, et monumentum ere
xisti viro, pos illud, quod ipse siti fecit, maximum. Id que Tibi
consilium fuisse puto in allis felicissimis exceoptio huit plero
sumque Latheri librorum, ut scilicet detracto multo cortice
quicquid in illis pulcherimum est, intentum Historiae treae fa
cilius perennas et. Cucanquam autem non dissimulauerio po
capdore tuo, si quid humuni passuo et; excusationem tamen ex
ipsa rerum ferre, omni Apologia potiorem, dedissi. Nunquam
profeito macor apparut hutheruo, et tunc quoque, cum ali
qua vellemus moderatius fersse, mox nostra pene ipsi ic
dicia damnamus, ubi explicantem sese in hissoria tua fatorum
ordinem antuemus. Solent magnac dotes aliqua vitiorum vi
einca anumbratae in rebus gerendis parae sed medioin vie
tuti proestare, et necoum etiam erioribus non tam venca
quam veneratio ab hominibuo parata est. (Si non errasset
fecerat ille minus.) luic quid prouidentine placuit, optimun
iidico. Et qui fortasse illis temporibuo, cum nondum intelli
s
gerentus consilia ver, inter Uatherum et Erasmum Raesissem
agnoseo ex successu fortibus remedici opuo fuisse. Nec du
bium est, Luthen beneficia etiam ad Rostes vin manasse
Multa in melius pudore vel aemulatione mutarunt
Non contemnenda paro doctorum Romanae Ecclesiae doitrinam
eiuo de gratia et liber arbitrii viribus horhe fuetue, quam
ipse capitalem putabat. Et quicunque fecundum illam Nau-
pitio vovem, qua se authetuo encitatum sorpsit, in varo