# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068376:0351
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068376:0351?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 15
# Folio 173r, page id 00068376:0351
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068376&page=351
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068376/jpgs/default/00000351.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
# Lines: 34 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

P. A. Spener De Episcopi Thinensis conatibur an reuno
e mlosiae cum diomana
50. Aucg. 1683.
cide
De conatibus Episcopi Thinensio epistola Tua quaedam
memorauit, ex qua prmuni ea de re aliquid accepi
buae vero deincept de eo audiui pnustes enum gtessona
dissimulata hac transiens me inaisit, et nescio quam
sibi spetum de me fecisse visus esi, quae tamen ipsum
es
destituit) non parum me, ut quod res ess ingenue fateas
afflixerant. Ouamuis enim non ille vir videatat, qui ne
gotio huic sufficiat, nec consilia ea sint, quae ebo mo-
vece queant, qui Euangelium sincero eorde amplectuntus
et gratiam rmaionbus nostrio a deo faitam grati agno
siunt, hoc tamen me terret, quod vanio propositio ea
rcunione oblata ad ordinem imprinio politicum. ina
net et Nobilitatem (ut de plebe nihil dicam, cuuo hio in
rebus via ratio habetur) redundaturis commodio eorum
mentes valde concuri et a professione Euangelii abstrahi
possint, qui consiliorum suorum unieam metam habent
felicitatem huus seculi. Mecum vero agnoscir, hominum
horum in acllis numerum longe maximum esse, et qui
rechus in rem sacram animatos pluiimum saperet
Ego fane si ad euame un que pactionem cum pontificia
Coclesia de aliqua reunione novinduir patiamur
gracesimum veritati proccudicium
sien, et perculum issi anduca existimo
omgea
unde etiam a prmo Umine contra ista consilea resel. N. 450
lenda crediderim, vel patius adversae pasti ostenden
tum, nullam unquam satua veritate et pietate in
Deum. Ecclesiasticam onionem statui, imo nec tenta
posse, dum Tridentinum Coniilium orget, et ea, quae-