# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068376:0385
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068376:0385?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 15
# Folio 190r, page id 00068376:0385
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068376&page=385
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068376/jpgs/default/00000385.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.86
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Speneri Exissola ad dan. Guil. Mollerum. Irf. ad Moen-
G
(c. VEstc. (684.
sro communicatis ut, quac de Episcopo dhinensi alunde avaer
perat. gratias ago decentet. Sane res mini eo gratios fuerat,
qui ante hoc semestre multa ob illud negotium cura angebas
ex quo ipse mihi Episcopus hic per aliquot Roras roiutur erat
ego autem consilia ea specie ordinan videbam, ut Magnateo
maltorum commodorum polisieorum imagine falli, eoloqoo
G
etiam, qui canalia sapiunt, aut hebetiores sunt, fascinan non adeo
difficile videretas. Plurimum vero gauisus sum, et singulaa divinae
Op. P
AD
2
a
drectoni isthoc tribui, quod Elector Saxonicus a Consistono suo haud
dubie excisatus literis alios Principes anice monuin, ne qui in
causa communi separatim cum hoc Episcopo agerent, aliis praciudi
s
iet
cra creaturr, nece hoc suis Theologio permitterent. Ibi primum hoo
.
mihi innotuit, rem in satuo esse credidi. Cum enim omnis spet E
piseopc in reo esse potiusset, si vel aliquos seduceret, vel intes nos
Theologos committeret, atque schimatibus daret occasionem
hoc vex alio modo poterat efficere, quam cum singulio seorsim a
geno: unde admodum gravites tulit, cum in salio aliqulbuo non
aliued responsum accditio propositionibur acciperet, vel quacungne
aste eliceret, quam ea de re cum suxone et aliis proceribus
tententias collatum in: reponebat vero, ex nostris principus nas
lam esse Ecclescarum a se invicem dependentiam, sed singulas po
se agere posse; auduit vero replicast, non dependentiam statui
sed compagem intes membra oncus corpono seruandam. Aeuo
porro prohibeat periculum issud ab Ecclesia nostra. Sane ego
non solum ita sensi, sed ipsi Episiopo pos aliquot Rorarum eoc
loquium sub discessum interrogant, quod apud me profe
cisset, fassua sum, Ecclesiae nostrae me hoc graciissimum
penculum audicare, si sub quacunque conditione