# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068376:0439
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068376:0439?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 15
# Folio 217r, page id 00068376:0439
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 216v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068376&page=439
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068376/jpgs/default/00000439.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 31 lines, status machine
# Lines: 31 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Necenim Theologos hosce summos latuit Articulum Pontificiis sub-
stantialem ac cardinatem esse illum de Authortate ecclesia seu su-
perioritate Papae, qu’a vero stante, reduniri ipsi foret denuo sub-
jici. Quod M.) Etenchi intermissio sit contra expressum Dei verbum
2. Tim. Il. 24. 25. Sit. 1. 9. Apoc. 1I. 13. Quod 1V. ad coenam admittere
et hereticos, idem foret ac sanctum dare porcis. Matth. VII. 6. Quod
V.) Concilium ex Religionum adeo contrariarum Doctoribus coactum
plus discordia ac confusionis pariat, quam Unionis. Ecquis disso-
na adeo dissentientium, capitum vota bonpcorcos componet. Ita
nostri interrogabant Sinensem, idem ominati, quod de dynodo
Thoruniensi similiter ex Latheranis, Reformatis ac Pontificiis col.
lectâ questus fuit virquidam doctus; nduia supremum directorium alicui
ex Patribus societatis dese erat commissum, esus cunitatione diartibus factum est, ut to-
tis tribus mensitus pene nihil actum sit, isque finis conventus fuerit, ut omnia magis odi-
nis intumescerent. Inde B. Osiander et illud Nafiazeni addidit epist. XL N.
ad Procopium: quodcunque Episcoporum loncilcum fugio, praeterea, quod ha-
uttenus nullius omnino symboli finem aliqua utilitate soreditum, et underes
male habentes non magis exacerbatie, quam curatre sint ridere licuit. ea
renim illis est libido contendena et ambitio dominandi sat ne putes ista me odio-
sum ad hunc modum et importune scribereis sunt que ita disputando in supe-
s
e
prabites, ut si quis pran judicio cum illis velit agere, atius alterius cujusdam
omalitiae reus agatur, quam quae illorum est, evincut et diluab. Luod
si VI., quae habet Papa, et habiturus sit, jus praesertim in ani-
mas aroriosoror, tum reditum ad ejus delubra fore minime
tutum. Nostri probabant inde, quoniam is in animas se pote-
stati ejus subjecturas pro libitu post graviusque quam unguam
grassaturus sit. A spinola autem objeitae Melanchtonis
subscriptioni: ego Philippus Melanchton statuo de P’ontisice, si evan-
gelium admitteret, posse ei superiontatem in episcopos permitti;