# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068376:0534 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068376:0534?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 15 # Folio 264v, page id 00068376:0534 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 267r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068376&page=534 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068376/jpgs/default/00000534.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine # Lines: 32 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. de Romanit, tanguam vindiitar divinue executoritur disserit. Sempuir nicir duest, sem luculentius disquirere suffioit, brevibus rationibus comprobasse Aelegoriano fini et soono vel primario vel secundario, criptoris vel dicentis facsi, congruam, in propositione proponere ununquen licere. Hoc erat honcum Eridos in contentione noit minime autem de Allegoria illata, falsa et cum scopo soriptoris laeri in congrua erat quaertio. quvo Acauo, cuns contra se neganteu adfirmarimo, propositionem impugnatar in Textu fundatam esse, miror quo jurc me insinidi huju arserti accusas. Quid opus ettlonga dissertatione; si statum controverscac duutat et multa in dedecorem alte rius malo animo concludis. Eaid pertinent ad me These Tuac cum, si Allegoriano illatario spectas, nullur nntes nos intercedit disoremen. Sin autem generatim coniludis. Thima allegoricum sine ulla restrictione nullem habere sedem in ixtu, respondeo limitando ad majorem Argument sui et ad robortandam sententiam meam Argumentum invertam: Luicunqu propositionem quandam ex rebus verbis designatis, secundum intentionem et scopuno scribentis vel dicentli vel proma riin vel secundarium proponit, ille pro ponit seutentiano quac en Textre es sita. Atque ille quu e vi definit. allequs. innatue. Ergo proubuit sententiam qua in sextu fundata est. Ad illastrandem majoris propositionem, sufficiant quac de sensu allegorioo supra paro dicta sunt. Cuac autem de uni tate sensur strac ad explirationcus Argum: sui profens d sensa literati quidem valet minime autem de sensu myrtivo et allegorio, ut suptra jano ditumo est. Glarsium vero diversi, tatem sensui mysti nupugnarse, credat, quo scripli ejuo erio ditiosimio radir ett. Reliqua diiserta de Aeligoria illata Mea non refert; acque ac secundue Thesit, quo d Convio