# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068377:0810
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068377:0810?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 19
# Folio 404v, page id 00068377:0810
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 403r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068377&page=810
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068377/jpgs/default/00000810.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
# Lines: 47 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

ossiodore ergo flactuatum quasi sed suorus se proniora) er Isidorus Hospalut
reccendus floruit strimo seculiseptimitriente videndus liber de officus habes. et 1E liber proce
velus et N; T c, 12. sed instrimis bager origum. abi lib. 6. c. 1. Hecrae numerum literam
urum secati Hebraeiverus est amentum uxlatamem literam juam vigrnti duobus libris
accipiunt, diva dentes eos in tres ordines legis scilicet, et prophelam et eagrographiom
hos odines juyta ductum prologi galeati ecensce quartis est apuo nosordolita veleris testamenti
erulibram qui in sanone Hebraico non sunt parmus sapientia est secundus perlestinsticus tertuus tobia
quartus judidhis quintus et xlextus Maccubooum quis libet Hebraei cnter Aparus eceparent rcles intamequ
Christi inter Diomos litrose honorat e maedicat Et lbro provenidu. bro quidem Tabiae et
ndith et sive Maccabao Hebtaei non recipiunt, Ecclespatamentisdem inter samonias scripturas
isi dorum esscrissit Rabanus Mauiu urrenle seculo 1X. 3 de enstit. CleriC. c. 5
odamus quaede, de Aujustino paulvante oinissa. Angristinus ad prospem et Hila
rium qui Epistolis suis indicium feceran sermone dirigcas duos Gallis objectoribus libros onst
unum cuscriptum de pradistinade sanMorum, alteum de bono persevceranta privne apitute
icc agit de objectione dicta eit calocum raptus est he malitia mature intellectum ed Hic non repan
et sibrm ee simpliciter cagonica, sed ait iq sexaepta hujus libri attestare res ipsa non clara sit un
ar extremoslaiios
fvcles poempentes catehamenos cum deneratione divinae autoritatis audari... Sed qui sententus tractato
Non debult, repudiam
dum instrgi volunt, apptet, ut est amlibrum serpientiae. omnibus rasctatoribus cnteponant quia sibi euno
christilam longa
iptegosulrunt etiam semporibus praximi Apostitorim explgii tractatores qui eum tesse adhibe tesinitit
in (Jsc sensup elia Cypriamus lib. de mortatus sale anda
locu adduxerat) porro ide Augustinus ede uea haclescastico locum protulisset et sibi iemet
e adhibere nsi divinum testimenium crediderunt.
posuisset contradici posse, lab. de Caga pros morfuns c. 15. liber Eclesiasticus qua jesus fitius siraiti scripsesse
baditur, et propter Eloquii non nullum similitudinem salvinois pronuntiatur, contines inlaude
patrum quod samnet etiam mortuns proselavent. sed si hunc libro ex Hebraeorum quia in eonu
et sarone contradicitur quid teMose diorum sumus qui certe es in denteronomio mortuus, et
honngetio cum felia qui mortuns es non est, nolegitur appanisse viventitens.
Junitiu Africanuis Episcopus integro ost Augustimi seculo lib. 1. de partibus divina
regis c. 7. dibisqvocundo divinorum libioru consideratur autoritas. Magister, quia quidam perfectae
autartatis sun, quidam mediae, quidam nullius. D. qui sunt perfectae autoritatis M. Quos sanonilos
in singulis speciebus absolute enumeravimus d. qui meduae quos adjngia pltrbus rixtitus. D qui
iatres Trullani an.2 carones tum Laodicenos qui strictiorem Tum Carthagi
nullius reliqui M. reliqui omnes
A phousus lostatus in 1. Matth. v. 12. sau Manis credendii est Hieronus no quam diugustino
excessit omnes doctolis elehs
nicuses quilaxcore calatorum proponunt admittunt
Alconsus Tostatius defensorii parte 2 c. 23 Crepgradus librorum V. Y distragoiaitur a B. Mreco-
maxime ubi agitur de vetere Testamento et dethisttriisnam in hoc ipse
nymo in prologo Galeat  ista distinctio facta est abaclesia universali, quae concorditer euet
B. Heromrimo, namista tenetur a subaeis fidecibus ante
gregorius M. innoceatis post duo Gelasii post unumsecutum successer. Moralum
sib) 19. c. B libtos Maccabaeoum, licet non canonicos tamen ad aertificarem alisco edito
illam oistructionem factam a
hrsficidventim et fuit posteque continuata inhahesua