# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068377:0931
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068377:0931?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 19
# Folio 469r, page id 00068377:0931
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 472v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068377&page=931
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068377/jpgs/default/00000931.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 78 lines, status machine
# Lines: 78 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Anselmus cantuariensis Archie piscopus, in cup 2. Ep. ad Romanos ad verba
omini operanti bonum judaeo primum et Graeco. Judaei enim (inquit) primo crediderunt
et bonum operati sunt, et postea Graeli per quot signantur Gentiles, sed non utrique parem
in reguo bcatitudinis locum habent. Et infra, interpretans illud: cum enim gentes
quae legem non habent, addit: Etsi non habet legem simptam habet naturalem,
qua intelligit, et sibi conscius est quid sit bonum vel malum. Et ideo credendus est
bene vel mall operari, et merito salvari vel damnari
Bruno fundator (arthusianorum in cap. e. Ep ad Rom.
Ex merito
sinquit) debent (genfiles salvari probono, et puniri pro malo, quia ipsi
sibi sunt lex, id est naburatem legem in cadibus in se habent in quod si
per legem naturatem non creditis gentiles salvari, nihil hoc salutem
eorum impedit, quia in die cum judicavit dens apparebit opus leges scriptum
fuisse in cordibus ipsorum. conscrentia ipsorum reddente illis testimonium
e bonis seu malis quae fecerunt
idem in cap. 11. Ep. ad Hebr. ad illud sine fide impossibile est placere
ded, inquit: si hoc solum crederent Gentiles quod creator unus esset
et singulis pro ipsorum aectibus retribueret, satis esset illis
donysius Carthusianus iRikelins) eadem habet in eadem
pauli loca seculas doctrinam fundatoris sui ordinis
Bernardus Ex. 17. ad Magistrum Hujonem des. Vistore habet
in eam rem consideratu digna. Negal verba chrissi adisocodemum,
nnsi qui renatus fuerit eb aqua et spiribus sandto non intrabit in regnum Coelorum)
ita praecise intilligenda ut ad eos podirigantur, qui nunquam hujus praecept
potitiam habuere. Et mox: sed ex eo tempore tantum cuique coepit antiqua
observatio (legis Mosaicae ant naturalis) non valere, et non baptisatus
quisque novi praecepti icus existere, ex quo praeceptum ipsum in excusabiliter ad ejus
potuit pervenire notitam: Librum certe Ambrosis de morte valen
finiani legat.. et advertet sine dubio sanctum homini non
haptitato, et mortur fidenter desola aite fide salutem praesumere.
licet baptismo arduali non secuto) et tribuere voluntati quod defuit facultat
Affert dende locaie S. Aug. quic dicunt multos sine sateramentis visitilibus
per sanctificationem invisibilem fuisse salvatos. quim et ita argumentatur
si veluntas inali sufficit ad damnationem, etiam voluntatem faciendi quiqui
ad sallten necessarmmest sufficere salvationi. Irdignatur illis qui manum
Dei abtreviant, ita ut non nisi eos ante incarnationem salvatos velint, qui
habebant sidem impricitam mysteriorum; cum nec johannes Dasibista, quo
non fuit major inter natos mulierum, eam sit conscentus
Thomas de Aquino prima scunda qu. 98. artic 5
gentiles
inquit erfectius et secutius salutem consequebantur sub observationibus
Legis facti scil proselyki) quam sub sola Lege naturali, et ideo ad
ras admittebantur. Sicut etiam nunc, Laici transeunt ad lericatum ee
seculares ad religionem, quamvis absus hoc possint salvari
dem in Cap. 11. Ex ad Hebr. ad illud: sine fide impossibile est
placere deo. ait: sed gentiles qui erunt salvati sufficiebat illis
qui
anneratorem
remunerat
non fit nisi per
idem in 1. ent. dist. 43. qu. 2. artic. 2. Deus (inquit) ex libera
litase bonitatis suct eis (Trajano et simlibus, credidit enum Historiolam de Trajpno
Christumu
a Gregorio liberato) veniam contulit, quamvis aeternam poenam meruissent
jungi possunt alii scholastici veteres, ut, prannus Arboren durandus des.
portiam, petrus patudanus cupreolus, Nic. de Lyra
foem Alsitusus Tostatus Episoous Abulensis (qui vixit tempore Engenii (Y papa) aliquot locts
une implicite
credebuant
medintore
ud
in
et 3
eg att
pretans1
Ange
preces
in
de
part.
de
ter
c
lis du
qotrum dec
apemisse subjierum
potat
s fise cu