# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068377:0937
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068377:0937?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 19
# Folio 472r, page id 00068377:0937
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 469v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068377&page=937
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068377/jpgs/default/00000937.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
# Lines: 59 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

OO Aphonsus Tostatus Episcopus sibulensis in 2. Genes. qu 4 cum ergo
inquit, aliae gentes non servassent hoc praeceptum (subbati) peccessent omnes
mort aliter, sed falsum est, quia dicitur quod omnes autiqui guatiles aute Evangelium
promulgatum poterant sulvari in solis proeceptis juris naturalis, scilicet Deum verum diliger
supra. sC, et proximo non nocere, in quibus est fotus decalogus, uit patet Matth.
22. et sic multi ponunt aliquos phiosophos salvos, ut secratem, platonem et
alios, qui tamen sabbatha non custodierunt
idem in Exodi. 30. qu. 14 defendit philosophos Ethnicos non fuisse
obligatos, ut reciperent scripturas Hebraeorum, verba ejus ita habent: dicendu
est generaliter quod nullus de iis hominibus, qui tempore legis Mosai ce salvatas
fuit n centilitate, cognovit deum Hebraeorum esse verum deum sed
putabant eum esse sient unum de diis aliarum gentium Nam cum alli
boni essent, et verissime residerarent colere decum verum et colerent, si yis
cognovissent deum Hebroorum esse verum deum, nullo modo credendum
est, quod non conversi fuissent abillam legem, quam ipse dedisset
approbantes ellam tanquam optimam, et sic de platone et socrate
dicendum est, et de caeteris, quod licet cognoverint, quod verus deus sit
aliquis, et illum cobierint, ignoraverunt tamen au Deus Hebrsorum
esset verus dhus imo non crediderunt esse verum dhuur
idem capite 107. para doxi quinti. postquam ostendit
locum Apostoli, quicquid non ex fide est peccatum est, nihil aliud
s
signiticare, quam, quiequid est contra id quod homot credit esse bonum
est peccatum, his utitur vertis: Nam sient nunc per contritionem
cum proposito confitendi et obedicndi Ecclesiae in satisfactione peccatorum
tolluntur reatus, ita et tunc et ab origine creati seculi in qua
cunque gente hoc obtinuit, ut sola contritione pec camina delerentur
Unde etiam si quis, eo tempore tota vita idola coluisset aut aliis se
facinoribus an flagitiis immiscuisset, mox ut de iis doluisset remissa
erant, dicente Efechieles si impius egerit poenitentiam ab omnibus
percatis suis omnium inequitatum ejus quas operatus est, non memorabo
cap. 13. Acqualem enim vigorem contritio omni tempore habet
idem in atum Regum cap. 5. quaest. 21 platonem salvam esse, et
multos alios de phulosophis qui ad ungoem vitia correverunt, et non lerat
verisimile de illis ullo modo, quod, dola colerent, sed colebant verum dhum
coelius Rhodius. lect. aut. lib. 17
C24 eo usque progoditur
p
circa Tempora Concili Tricentini eadem doctrina flouut, communisue
habebatur: Andradius in  qui affuit concilio in explic. orthodoxis
loco alibi aa me producta) eam ex professo defendit.
Gaspar Casalius Episcopus, quoi et ipse erat Lusitanus, dum Concilio
interfuit librum composunt dequa dripartita hominis justitia ubi
part. L. lib. 1. c. 12 cum sententiam faventem paganis stabiliosset,
subjicit, cum nihit determinavirit Ecclesia, liberum esse quam libet
sententiam sequi, dummodo semper ad fidem implicitam vel explictam
Mediatori
Dominiens Soto qui Carolo V a confessionbus fuit
lit. . de natura et
grata C. 21. contra Gregorium Ariminensem pugnal, qui  virtutes
pecursus habeatur
veras paganis negabat et quicquid abis fieret, peccatum esse judicabat
Andri de Vega lib. 6. de praeparatine adullorum ad justifi cavem cap. 18
postquam nonstravit secundum Thomam et Bonaventuram dari posse igno-
ruptiam invincibilem fidei, hristianc, subjicit: quicunque fuesunt, aut
etigm modo sunt, ad quos non pervenerit Evangetium cum nulla fide humana
consequi potuerint fidem Chusti tamdin inculpabiliter ejus cyncrantiam
nabere, vel etium hibnise sent existimandi qoamdia Carnennt doctonbus
20