# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068377:0977
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068377:0977?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 19
# Folio 492r, page id 00068377:0977
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068377&page=977
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068377/jpgs/default/00000977.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
# Lines: 60 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

enedrema
Leunio Ecclesie Botestantium cum Ecclesia Romano-Catholica non solum est possibitii
sed et utilitate sua sire temporale conmodum respicias sive aternum usque adeo se omnibue
et singulis Christianis Comaendat, ut ad illam velati pure divino, naturali et positivo an Recestibus
duperiu expresto, podeeptam unusquisque pro vicili portione synbolam suam, dummodo occasio se
abtulerit) quovis loco ac tempore conferre teneatur.
Replicateo
Loquo2 de tali rennione, qud fit saloe utriusque partis conscientia, salvam utriusque partis existimatione
sallois utriusque Ecclesiae principus et hypothesibus. Lnoniam enim in scriptaris jubemur pacem et veritatem
h.e. talem pacem que veritati non prejudicet diligere ac sectari. Vachar. NuI. absit ut pro obtinenda
pate et concordia Ecclesiastica una vel laltera pars statuat, quippiam aut aduttat conscientie sud adversam
et latem vocet tenebras aut tenebras lucem, sed veritati litet potiius in oibus, et quod ervori censeat affine
eunctis modis a se amoliatur. Haec autem sive veritatis professio site agnitio exrohis peudentiae regulis ett
Apostolotum praxi conformiter ita erit instituenda ust nec scandatum, multo minus religionis vili peadiuno
inde redandet in infirmos, nece existimationi honori aut auctoritati Antistitum ac doctorum Ecclessie
ullum creetur prejudilium, dd quodfieret si una aut altera pars pedtensas errores spos revocare, aut
in reconciliationis metuodo in se quippiam adrultere cogeretur quod Ecclesii sui receptis hapothesibus fuerit
adversum, quia potius res ipsa loguitur, nihit ab una parte tanguam utrinque concestum supponendum este
quod altera negat, de pedagogiea illa praetensione revocationis errorum ne eogitandum este quidem, qnin potius
res ita instituenda, ut sin dognatum contrmersorum explicatione dilucida, declaratione conmoda, intrgatione modera
ta aut si ra absint nec locum in hac vel illa ( versia forte invenian in suspensione decisionum, interin se
mutuarum condemnationum, et invectivarum ac remissione ad legitimum ncilium labor omnis occupetur. Hinc
sequitur non solum expedire, sed et suo modo esse licitum, ut errores fundamentum fidei directe non
evententes, attolli commode ac sine strepita nequeant dissimulentur potius initio, et in infiruis fratibus
ex Charitatie Christiand regibus mutuo tolerentur. Atq hoc Apostolotum exemplo, qui etiamsi satis compent
haberent, evioneam esse budeorum recens ad siristianismum convensorum seatentiam, statuentium etiam
sub nova lege ab elsu sanguinis et suffocati abitinendum este, nimio tamen secins, eum prodoideneas
Apostoli duddos quidvis potius initio quam hoc facturos, non solum a manisestatione hujus erro
abstinuerant probide., sed et propter unistaten quantum ejus fieri possit introdacendam lege in Hieroso-
lynitano Consilio lata autores fuerunt geihilibus ut et ipsi cunc dudaeis paria facerent: sed nec exivendum
a partibus, ut factâ quamvis in subitantialibus reunione preliminari una pars subito alterius partis
opinationibus per omnia subscribat: Pleten enia sive nostram sive Catholieam ab uno extremo ad alius
dererente et velati in momento trahi nec postibile forsitan fuerit, nec simpliciter etiam necestarium
cum hristus et Aportoli, ut ex Evangerica Historia et apostololam eitibus patet, docurinas suas
etiam non simal et semet sed succestive demum intro duxeunt.
1
OMulata.
Fini itaque quem pro oculis habenus obtinendo prdinttenda sunt sea duntaxat postulata, quorum nullum
ita comparatum est, quin id Eccla comana tu. selanda mater pinstinis suis ficis gratiose largiri queat.
Primum ett. Velit supimus ontiter rotestantes qui sub aequis conditionibus infra fusius
exponendis farati sunt se spbmitere hieranchice Ecc lesiastica et legitioo concilio, pro veris Bristiand
Ecelesie. membris habere, non obstante, quod perspasi sut communionem sub utraque specie semper et in
perpetuum à puis esse celebrandam.
sut summa et anevitabilis necestitas hujus postulati eo clarius ob oculos ponatur videantque et Cathoici
non temere a Peotestantibus urgeri communionem sab utraque specie, sed et portulatum hoc eum postibilitate
reunionis esse compatibile, probandum.
. Euam insuperabili argunento sinus persuasi nos salvam conscientia sub una specie comruicare non
2. Luomodo non obstante hac Potestantium opinatione, summus Pontite salois Ecclesice 
suie hypothesibus illos in Ecclesiae romanie gremium recipere ac in consuetudine sab utraque specie
communicandi reliaquere possit.
Thimuni ita ostenditur
cuicunque sunt perscrasi etim caliis usum a Coristo esse praeceptum, illi, si communicare et contra
Conscentiam peccare nelint, tenentur utique commmunieare sue utraque specie.
sunt persuasi etiam Calicis ussum a Christo este pedceptum:
Ct. Botestantes
E. Protestantes si comunitare V
et contra Conscientiam peccare nolint, tenentur utique comunieare sub utraque specle
Antequam ad probationem minoli accedatur, pro statu qudstionis recte formando promitendam.
crendum
est, vocem praecepti accipi dupliciter (1.) qiont rem ipsum, se et in sua ubstantia sancit