# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068377:0980
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068377:0980?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 19
# Folio 493v, page id 00068377:0980
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068377&page=980
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068377/jpgs/default/00000980.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
# Lines: 61 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

debere sine qua nemo videbit deum. Hebr. XII.
Quod cur nostris concedere non postit summus Pontitee, causa nulla est, postquam praesertim post
secati secularem disceptationem tandem deprebenderint utrinsque partis oculatiores, Andabatatum more
pugnatum este hactenus, nec quicquam inter utranque sententiam quod ipsum rem attinet superesto.
discriminis, sed in modum loquendi omnia recidere, hoc est non de re, sed varia terminotum acceptione
contentionis serrem reciprocari. Verum est Catholicos communiter formalem rationem jartificationis coslocare
in infusione gratia justificantis cum e contrario Protestantes contendant, dustificationis vocabulum ea
niendum este in sensu forensi, nec aliud significare quam non imputationem peccatorum faitam propter
hiisti menitum. Cue sententiarum diyorepantia quantas in Ecclesia tuibas excitaverit notius est quam
u) referri mereatur. Ast dudum observarunt ex Helm stadiensibus Theologis Caliatus et Hornejus, ac post
illos Fraties quos vocant Waliburgenses denique P. Diongtius Werteasis Capucinus in sua Va V aer
superiorum consensu et approbatione arte lustrum edita, litem illam dextre vocabulorum explieatione
sopiri poste. Nam si terminus dustificationis capiatur tam late ut sanctificationem sive renovationem
sub se comprehendat facta a potiori nempe renorationis artu denominatione, iustificationis tam late
sumtie formatemo rationem collocari poste in ipfussone gratiae justificantis. Luod si autem justificatio sumatur
stricte pro instificatione duataxat in quantum alla ab actu renovationis s. quocum alias tempore simul A:)
in signo rationis est distinita illam non in dicta inpusione sed sola non impatatione peccatorum consistere.
uartum est: Vetit Pontiteo Protestantium lastoribus non Conjugium duataxat absolute
seu et mortuis axoribus iteratum usque ad Concilii decisionem, quantum posteriorem Casum concernit permittere et
Contracta hactenus a Pericis matrimonia pro legitimii habere.
Lua sterum in ne nehit petitur in sunto Tontifice quod is largdri nequeat Est enim ex conmuni Sectentic
Clericorum coelibatas non positivi oivini scc humani iporus, adeoque abiis qui hanc legen tulere ut ita loquar
iterum abrogabilis. Accedit Florentini concilu anctoritas per quam quam inter graecis unitos etiam rehbyteris
licet esle axoratis
Runtum est: Volit Pontisas ordinationes a Piotestantibus hactenus factas modo ubrnque acceptabili
et un peutri parti prdindicet populosque lirca sacramento rum usum, quantum ejius fieri poterit quetos reda
confirmare ac ratas habere. De futuris enim quod facta unione prdciminari ab Episcopis more Romano fieri
dedebuat nulla est quaetio. Ubi probe notandum nos ordinationum nostrarum confirmatione non propher nostroe
quorum de ilis dabitat nemo, sed propter s Latholicos indigere qui absque dicta confirmatione fuerit, de valore
secramento lum, quil post urionem prcliminarem a nostra manu acceperint, estent dabitaturi, ex quo patet
etiam articuli hajus determinationem ad faturum concilium diffetrri non posse
Sextum est. Detit summus Pontiteo cum Protestantium Etectoribus, Principibus, lonitibio et
relionis omperi comani statibus super jure et auctiritate, quam ipsi vigore Transactionis Passaviensis
ac onstrumenti Pacis Nestphalicae in llerum et res sacras vel habent, vel habere se pretendunt, ata
transigere, ut dicti Terratum, domini religiosis hisce conatibus dreniceis se non opponant, sed ad promovendum
potuis tam salatare proposatum suaviter in ducantur. Posse autem talia inio majora summum Pontitiee
ex Concordatis Ecclesiae domand eum Gallicana et ixs qud hodie domini doctores forbonici ac inter hos
dominus Endovicus illies du Pin in distertationibus suis histolicis de antiqude Ecclesid disciptina erudite
non minus quam cordate dis putat satis evideater liquet:
duot si facere dignatus feuerit Papa Tomanus et Protestantes, qui paria nobiscum sentiunt fanititati
sun vicestim promittent.
d. Sicut romanus Episcopus inter omnes Bristiani Orbis
Episcopos actoque in Universali, Ecclesia primum locum seu primatum orvinis et digistatis in Occident:
vero seu Latina primatum et jura Batriarchalia ppore Eeplesiastico, obtinet, ita habituros se summum
Pontificem ac venerataros pro supremo atriarcha seu primo totlus Eeclesiae Episcopo eique debitum in spiritua-
libus presituros obsequium.
2. Se romano-(atholicos pro fratribus habitaras este in strusto
non obstante communione subuna specie abisque articulis usque ad decisionem legitimi Concilui hactenus
controversis.
3. Presbyteros suis Episcopis, Episco pos, Arehilpiscopis et sic
potro secundum receptam Catholicae Ecclesia Hierarchiam fore subjectos.
Sed et salva conscientia pu fratudus haberi posse Catholicos sub una duatarat specie communieantes
noa obstante quod Protestantes crediat communionem sub utraque specie a Christo este qulieptam
ostenditur duobus argunentis:
D. Quia etror R. Catholicorum circa hunc arti cutum supponitior este hactenns invocuntarius a 
insuperabitis, qualis quando pro objecto habeat articulum fidei non fundamentalem, damnabilis censeri
nulla ratione potest, quod item probatur.
de cesciot
ca
ne
qu