# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068377:0985
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068377:0985?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 19
# Folio 496r, page id 00068377:0985
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068377&page=985
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068377/jpgs/default/00000985.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine
# Lines: 68 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

ita
i
cortus
ili
ale
le
en
le
ertus
cca–
in
2
int
on
Chaisti si dicannis porro vocem sira non cipi pro solitaria nempe pro fide mortua
sive bonis operibus aut minimum proposito vene operandi testitata, credi inquam litem fore
maximam partem compositam. Tensus enim illins huc denique redibit: A porte dei gratia
et mentum Christi sunt causa impulsivae nostrae justificationis a parte autem hominis non
epes non Charitas aut alia gudois lona opera propine et imediate qustificationem inferum
sed hoc sensu SoLa non tamen solitaria ides, quae scilicet per charitatem opehatur
est canta impulsiva extino nostrae justificationis. Illa nimi hum fictes, qua quis credit Bristum
pro suis et tostins mundi peceatis patiendo et motiendo plenistimam satoffactionem prestiti se cum
fidacia apud deum impeteandae gratiat ac remistionis peccatorum  ejus sat ffuorem queque fide
insuper non mortua sot sed vira et per chortatem sese exerat dataque aporandi occasione
actu operetur.
s.
 I
Sluu exlum.
Ludritur an qis possit d cents de pur justificoioe et pseverantia ad salutem; utrunque
affirmant Vrotestantes, nec Ed puto negatum vii a R. Catholicis, dumodo qudstiones MMe prot
eo ac decet explicentur. Extra (quersiam utringu est nos justificari per fidem, quri igitur
credit et sut se credere, is potest absolute certus esle de sut fide et con sequenter de jua
fatate itrerim nemo nostrotrum docet hominem de jscverantia at splute sua tam certum et
poste quam de sua pistitiaoe, de hac n. certi, simus absolute de perseverantia autem
et satute duntax at conditionaliter. Si nimitum dono mediis perseverantiae infide recte
utitur ea non adsperpatur, denique assistentiam dei devotis precibus jugiter eapetit, quod
in vintute gratice sibi collatie facetre potest tunc conditionaliter qque cartius e de pra pe
verantia. Cudod si Ma persererantia ad finem usque vitre dunet, tunc certus insuper est de
sua sclute iti dem conditionaliter. Conatus jan est ante hos centum et viginti tres annos
Mortinus hisengrimius S. Tpeot. L et Vulpositus attemotingerjis scriptoi Catholicus et
moderatus Canonem contilu Tridentini 1 muni) septio sestionis huc pertinenter peculiari a
grandi libello sed Gernaniao, mstigare, cui litulus: Modesta et soro stata temporis prasc–
l necesoria dectartio tiam articutorum Aiistiana fidei, quo ongolstadii imprestus
est Anne 1568, uubi inter alia p. S. ita infit author dico elaris et Germaniteis verbis
scio etiam vera ce quid dico, bonitu fundamentis inniti. Sonet sane Canon 13. Tridentini
sest. 6. in anribus tuis quomodo libet. Ollins tamen seasus non est
concitum sententia haec non
eia universalis Ecclesiae, doctrim ac non est nec unquam fud, Chuistianum nunquam de sulnte
et jusificatione sua scertum este posse eto
Aliud exemplum.
De costibilitate implenda legis decologo contentae acviterdim pugnatum, qudstio, a non  re ipsa
sed in modo duntas at loquendi est controversa, adeoque nullo negotio conciliabibis. Protestantium
enim sentionta si recte explicetur, hac est : Pactorum quae deus cum Hoibus init unum est regate
alterum hoangelicum. Vi pacti legalis teretantur primi domines imagine divina prddite implere
leges dec alogi pertertisime, h. C. non solum tenetantur abstinere ab oibus peccalii (a conscientilam
admissis sed et sibi envere a quavis concupiscentia in artu perinio sive ab amnibus motibus pravis
indeliberatis, qui scholastieis dicuntur Vrime: Primi. Vi parti Evangelici cum Hoo post
lapsum imagine divira destitutus legem hoc modo impllere non postet nihil amplius ab
ipso requi rit deus nisi at in Christum vera ac viva fide credat est  peccatis mortalibus
sive contra conscientian adrustos abstineat.
mod vero attinet ad peccata venialia
sive concuriscentiam in actu primo conjicte ractum aut alios motus pravis in deliberatas
ilos deus dri renato, vi parti Evangeliae se non imputaturim este promisit, dum modo
quotidie peccati torum illorum recustionem a deo petat eo. Lmando jam gudurtur
an huo renatus postit et debeat implere regen dei. Respondeo in tali perfectione, qua
regen teretantior implere prinu homines in pacti legalis, nemo post lapsum amplius legem implere
potest aut lenetur, et si decalogus ad rigorem hunc parti legulis excigatior lico ad ejuis
abservationem tquaed rem impostiblem nemo obligari. Eatenus autem glibet renatus