# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068377:0987
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068377:0987?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 19
# Folio 497r, page id 00068377:0987
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068377&page=987
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068377/jpgs/default/00000987.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
# Lines: 52 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

t
e
0,
itis
o
eni
un
Mind Explum.
Ludritur An renatorum opera) deo placeant. Lua adem inre itorum quoad rem
non sumus discordes, quod ut ostendatur sidendum est. Cudestionem propositam posse ultigi
rpliciter. 1. an Uenatorum vona apa in se spectata deo tocean.
aen
Cam connotata operantium, side si have dum ejuumstachum spectata, derplaceant
erd istionem prorit sensu illectam, reppondendum est lenaturum bona opa placere
dea non absolute et dimibi ga non sabsolute et simpbr bona sed habent suas
imperfectiones annexas, placerestu: deo in quantum legi sunt confornia: duod enino
legi divinae est conforme illud est bonum et quicqus d est bonum, illud deo placet, so vero
posteriori sensu intelligatior asio responderdum est: lenato rum ona placere Deo absolt
et sprpbi. Lnamois enim in se specstata sint imperfecta et imprectiones illae adhierecte
deo pracere non postint, qa tu ex fide in Bhauistum procedunt et ab is fiunt qui sunti
in CErristo deju, et in quibus non est condeminatio, impersationes illo adhorentes condonanta
operantibus propter Christam, ejusque mentum, fide apprekensum et proinde opera ilfctum
Deo placere simpt et absolute ac si prorsue et vibus modius estent pfecta pe Christi
meritum vera fide appreheasum ostent talium Controversi arum plures allegari
sed panca 3dc precipitris loco sufficiiant. Vno hatum autem conciliatione non opus
est novo sive generali sive prrovinciali Concilio sed a paucis utriusque partis doctoribus
moderatis ac a partium studio alienis examinari visaque vatria tererinorum acceptiine in
eodem, quaem dicere quem dicere occupadimus conventa facili negotio poteruat terminari
Secunda Classis.
Cd secundam C’astem pertinent quastiones in se ondem controvense ila ta. Comparate
ut in alteratia Ecclesia quaestionum larum et affirmaviva et negativa toleretur. In
tali casa amore pacis ubrinque amplectenda estet illa sententea, quam una Ecclesia integra
et alterins Ecclesiae pars probat.
Edeempli aria
Ecclesia Romana integra probat rationes pro mortuis pars Ecclesiae Botestantium
Utpologiae Confessionis Aagnstanae duitum secuta statuit Orationes illas este licitas pars
pho mortuis revera orat, chuibuedam Protestantium intercestio illa pro defunctis nondum
probatur. Pro pace igistur redintes eanda in dicto conventu rogandi sunt protestantes
ut integua ipsorum Ecclesia Grationem pro mortuis approbare velit.
Aliud Exemplum.
are Ecclesia Tonand probat immacatatam B. Maria Virginis Conceptionem, pars inprobat
tota Ecclesia Potestantium statuit B. Maliam sanchi slimam quamlit et et gratia
plenistimam cum peccato ta originis este conceptam. Peo pace ergo et concordia rogandi
sunt in decto conventu (atholici ut integra ipsolum Ecclesia posteriori sententid culculum
adjicere dignetur.
Aliud Exemplum
De merito bonolum operum duae sunt in romana Ecclesia eclebres sententiae una
vasquetri et qui onne sequuntur altera seoti et omnium cotistarum. Docet
seotus doctor subtilis opera renatorum ex se et sua intrinseca ratione non esste
meritoria, sed quod metitoria siat id totum habere ex acceptatione divina
sive ordinatione illolum ad perdinium: dasquet et qui hunc sequnatur contendit
bona justotum opera, ex seipsis absque ullo parto aut acceptationis favore condigne mereri