# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068377:0990
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068377:0990?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 19
# Folio 498v, page id 00068377:0990
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068377&page=990
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068377/jpgs/default/00000990.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
# Lines: 59 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Certia Clastis.
Ad Tentiam Ceutem pertinent qudstiones inter nos et Camholitos controversa, nec per evalationem
aequivocationis, nec pet dictam secundae Clastis condescentiam terminabiles, cum una eahum alteri
udeatur e diametro adveusa. Tales sunt. v. G.
Cultus dmaginum et reli quiarum.
Eucharistici extra usum.
duvocatio sanetolum,
Transpubstantiatio.
Vermanentia sacramenti
Vargatorium. Circumgestatio dostia.
peccatorum in confestione auricntari.
Numerus libtorum Canonieorun.
sccripturie sacul et hinc peadens dogna de Traditionibus non sociptis.
Cebbratio Mistarum in lingua Latina
Nota Ecclesiae.
Enumeratio
In tegutas
dudes controvenseat
Pinmatus romani Pontificis opore divino,
Dejunia hebdomadalia et quadragesimalia
Lectio scriptarie sacrae in lingnis vernacalis.
ondulgentiae.
Vota Monastica
Vis vrimen
anter Episcopos et Presbyteros jure divino, et (quod primo loco nominahi debrusset. 
opsum dlenique concilium Tuidentinum et in hoc contenta Arathemata, quorum examen, salva
reunione prdeliminari si argumento et exemplo Dasileersis aliorunque Conciliolum seponatr
usque ad ateratam concilui Oecumenili decisionem.
lestorum sinilounque arti culotum deteminatio prdprinis ilorum qui absque alterius partis scandali
aut Bristiana rei detrimento indeci simanere non possunt, aut sine quibus firna et constans unio
Eccleppastica abtineri, certe conservari nequit. Vel centis utrinque setertis arbitris, viris eu-
ditione judicio pietate et animi moderatione praestantibus, conittatur vel deferatur ad
Concilium. Hajuscemodi tractatio per arbitios placuit post exhibitam Augustanam contessionem
utrique parti, coeptaque illa est Atugnsta vindelicorum anno superioris seculi Xxpuo) ubi
magna apparuit de non paucis, neque minimi momeati controversis concordia, adeo ut de hac
traitatione sive collatione in Bhronilo suo axonico scripserit davit (hytraus libro X UI.
Ab initio hotum certamitum in Germania, nunguam propius hucruque eouste partes de
religione cistidentes, nec unquam ante extremum diem aritius corturras vicleri, Uoi qticequit
Qui de hajus Historici sive judicio sive presegio, certum tamen est in dicto condeata pec
arbitros ex XxI, articulis Atregustanae (cnfestionis exipo tempore e fuispee conciliatae
decisionem brium usque ad Generate concilium fuisse sspensam et in tmbus tantummodo
manifestum discensum mansisse religuum.
sunc siquis pentulum facere velit, quid in uno et altero articulo, tum tertiae Chassti
fute possiat arbitri, Mihi dubium non est, quin eorum magra pars declaratione conmoda
terminati queat, et an queat videamus. Praecipuum dis putattionis Negotium versabitur Credo
in dognute purgatoru, de drvocatione sanctorum, caltu maginum votis Monasticis Traditionbus
S. Verbo Deinon scripto, Transubstantictione et Porinatu Pontificis in quantum is pretendit
soi talem jurisdictionem dlivino jore competer ejus denque infallibilitate
lebi bentandum sine cujusquam mortalium pordiadicio num pars dictatum (quersiarum per.
declatationes conmodas extra Concilium terminari queat. Dico ergo
Pho Fransubstantiatione
sudestionem hanc in ordine ad Protestantes qui realem Corporis Christi prdsentiam in subra
Coena manducationemue oralem admittunt de modo proesentiae non este magni momenti a hiffe
certe oluuiodo pericullum Idololatriae abfuerit ppro levi eriore habitam et aphisticis
qustionibus annumeratam. Nem ipsam quod attinet per consecrationem in hucharistia Ele-
meatorum aliquam fieri mutationem concedunt Protestantes, ast conmuniter contendunt
puutationem illam este duntaxat accidentatem, ita ut per eam non ipsa panis substantia
iuutetur, sed ex valgari et usuali pane fiat panis sacer, panis sacratistomo huoc uspu
destiratus, panis qui in usu set comunicatio corporis hresti. Ex pthotestantibus d.