# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068377:1114
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068377:1114?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 19
# Folio 565v, page id 00068377:1114
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 564r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068377&page=1114
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068377/jpgs/default/00001114.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Execut oria dominorum Legatorum super
Concilii Basiliensis super compactatii, data Bohemis
et expedita Anno 1437. Iglaviae Ocomucensis dioecesis
die quinta Mensis julii Ammo; haec verba habet:
. cumque (Nout in dictis capitulis continetur) circa
materiam communionis sub utraque specie sit hoc modo
concordatum: quod dictis Bohemis et Moravis suscipientibus
Ecclesiasticam unitatem et pacem realiter et cum effectu ef
in omnibus aliis quam in usu communionis utriusque speciei
fidei et ritui, universalis Ecclesiae conformibus, illi et ille qui
talem usum habent communicabunt sub utraque specie cum autorit
Domini nostri sesu Christi, et Ecclesiae verae sponsae ejus. Et articulus
ille in sacro concilio discutietur adplenum, quoad materiam de
praecepto, et videbitur quid circa illum articulum pro veritate catholica
sit tenendum et agendum pro utilitate et salute populi Christiani.
n hoc semper observato quodsacerdotes sic communicansibus dicant; quod
ipsi debent firmiter credere quod sub qualivet specie est totus christus
Notanda:
Haec compactata fuere upprobura a croncilio basillensi et ab
ipso pontifice Eugenio 1V.
inprimis membrabile est Quaestionem de vraecepto (utrum scilicet utrinque
speciejusus omnibus Christianis praeceptus sit) relictam in his concordatis inderist
et ad futuram loncilii definitionem fuisse remissam; tametsi constaret quid jari
pronuntiasset synodus constantiensis; quoniam scilicet ejus autoritatem Bohemi
non agnoscebant.
Unde intelligitur posse pontificem Maximum hodie
eodem jure uti, et sepositis apud Protestantes Tridentinis decretis, conciliare eoscum
reliquis Ecclesiis, et controversia, quasdam superfuturas non obstantibus triden–
finae synodi definitionibus vel Anathematiimis ad futuri concilii oecumenici
irrefragabilia statuta remittere; eaque videtur unica superesse, schismatis
sine vi ac multa sanguinis effusione tollendi via
Et quod uni Regno eique non integro, Sacrae pacis amore et servandarur
ansmarum studio olim concessum est, multo, gravioribus videntur impetrare
debere protistantes, tot regna, magnamque Europae partem complexi et
totum prope. Septentrionem meridiotraidri tractui huropae, Gentesque plerasa
Germanicas latinis opponentes. Ut adeo sine ipsis aliquid de tota Ecclesia velle
statuere, neque aequum satis neque admodum efficax futurum videatur, et
consultius futurum sit ejusdem quem paulo ante nominavimus, Eugenii 1V
tractandae pacis rationem imitari, qui Graecos licet toties in occidente damnatus
et calamitatibus fractos, ac propemodum supplices, non superbe rejecit
aut alienis decretis parere jussit, sed in ipsum Concilium Florentinum
sententiam dicturos admisit