# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068377:1280
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068377:1280?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 19
# Folio 648v, page id 00068377:1280
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068377&page=1280
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068377/jpgs/default/00001280.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 113 lines, status machine
# Lines: 113 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

speciales autem rationes facere ait discussionem.
Pelissoni argumentum ita format: Necesse est ut detur prae judicium
infallibile. Sed xu hoc si datur non potest  reperiri nisi in Romana
Ecclesia, itaque Romana Ecclesia est infallibilis. Lbjestor
missa nunc quidem posterione praemissarum, priori sese ait velle immorari
quam rursus pelissonius ita probare velle videtur. Nisi daretur
infallibilitas infallibile praejodicium omnes forent obligati ad perfectam
discussionem, sed haec discussio a plurimis praestari non potest, ergo
nenesse est sed haec obligatio locum non habet, quia talis discussio
a plerisque fieri nequit praestari nequit. itaque datur praejudicium infallibile.
Objector concedit, plerosque non posse aa onerari discussione accurata
controversiar um,  sed consequentiam inde negat ad infallisilitatem
idque eamque infringitum ex principiis probestantium, tum etiam ex
principiis ipsorum pontificiorum nam ex protestantium principiis
communibus, tum ex principiis ipsorum pontificiorum peculiaribus. 
commune esse principium, quod fieeseipicat
a lumene interno in explicabilt divina gratia etiam
 nis slisiente
qui examina et rationes proveritat pro veritate religionis ignor
quales sint christiani plerique. Neculiari aut praeterea esse
plorum stratificirum, quae  minime probant protes
passim probent, imo passim in scriptis refutent, his tamen pr
leverti accessitatem infallibilitatis. Scilicet licet passim
tonbificu Motestaneibus eb Passim soriani ptontificies, quasi
protestantes non audeantum in Romana Ecclesia, imo et cu aliis
salvari homines arbitrentur, ipsi dero soli omniem egent hoan
contra protestantes, et hoc suae Ecclesiae privilegium efferre, quod
ipsa damnet alios non vero vicissim a protestantibus damnetur
per
nulli
sed hoc, re int curatius inspecta esse falsum nemi laxiores
esse in omnibus etiam Ethmvis non haereticis tantum, sed etiam Ethnicis,
ad salutem ad mittendis quam pontificios inprimis jesuitas et
his consentientes Nam apud sontificios distingui inter Scholasticos
alios Scholasticos; NNam quemadmodum audum ea de re graviter questi
Can
sint Theologi protestantes. Nam secundum Doctores Scholasticos
no complures et celebres, ad satutem tantum opus esse e amon
Dei super omnia, etiamsi abesset notitia particularis christi secundum
humanitatem; et si quis peccasset percatum mortale admisisset, posse.
Eetiam extrm Ecclesiam et sacramentis remissionem peccatorum obtinere
squis modo Deum amet super omnia, et ex hoc princistio  vere
poenitentiam agat quam vocant contritionem, eam perd quae
moetu poenae aut spe praemii fit tattritionem appellari, et
solo auxilio sacramenti poenitentiae, seu clavium Ecclesiae defectum
ex christi ordinatione supplente conculitar. itaque consequitur
Catholici supra haereticum, imo Christiani supra infidelem non
aliudfere privilegium ex doctorum ponlificiorum mente quam
quod Catholico attritio sufficiat, alius vero contritione seu sincero
amore dei indigeat. Verum hoc priviligium a protestantibus
n non curari, qui putent unimque amorem deifilialem ab omnibus
qutivam
requiri. Ita ad nihilum recidere Ecclesiae Romanae privilegium,
et cum proinde etim non minus extra ipsam quam in ipsa
ex ipsorum met  Pontificiorum doctorum principiis salventur
o qui exveramarticulus sidei sit
nodi qui dexi
ad
untati
Satutem necessarius
esiae
n
 cognossceretur paratus sit, tolli ab ipsis omnem
ul
necessitatem infallibilitatis, o fer
pn
e
n
omne
Dellissonius respondens laudato caudore et moderatione
ationum
objectoris. primum ad lumen illud in explicabilius, et quas jurius
quoque urserit veritates quas intimo sensus potius quam rationibus
percipiantus (Verites de sentiment) regerit, non esse fidendum
sensui particulari, contra sensum generalem; privilegium infallibili
talis nostri illius sensus internit non esse probatum, privilegium vero
infallibilitatis Ecclesiae esse probatum. Non posse dari notam
internam qua lamen verum ab llusorio discernatur et si quod detur
daretur indicium veri luminis, id fore hamilitatem ejus qui illuminatur, suum
missis quoque aliis
a pelissonio adjectis
rationibus et
peculiari tractatione
Eucharistia
addit etiam se nolle hic uti
distinctione inter controversias
fandamentates, aut non fundamcurale
quoniam reg
Pelissopius
Aou
d
er
r
altem Haliquas
se hic utrart. discrimine
fundamentales controversios
dari, et respectu earum
iscussione a in fallibilitate opas
fore
re consequentiam tamen
negat a discussionis  exclusione
ad necessitatem infallibi.
litatis
Famoris defectum
Aec lebrium
=pontificios (summo
quodam lax itatis
gradu
Alumen aliquod
sentire apparens
aut verum
sentientis
Hs positis