# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0190
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0190?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20
# Folio 95v, page id 00068378:0190
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 96r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068378&page=190
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000190.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 31 lines, status machine
# Lines: 31 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

modo benevolentiam, sed et pietatem jam pridem exploratam
et perspeetam habec. Itaque mihi nihil aque persvasum est, que
quicquid in hac causa fecit, ab amicistimo profectum animo
fuisse, Nec ob id pilo minus me illius humanissimae Celsi
Tudini debere puto, quod res in diversu cesrit. Animum fpecta
re decet non exitum. Quare quod tu diligenter, persuadere
niteris Illustrißimo duci, nihil aliud fuisse propositum
q ut dum meam senectutem ab his turbis asserit et studione
meorum tranquillitati, et publica ut aii, utilitati consulat
honesta tuquidem, vir egregue, sed supervacaneam operam
sumis. Quod autem scribis hoc actum, ut ille praecisa
materia litis mihi negotium non facesteret, aut si facesse
ret, id ei sine frande non estet. et 5. adhac aliaque hujus
generis arbitror te non desiderare responsum, si modo schedae
quibus ad tuam priorem epistolam rescripsi tibi redditae
unt, aut si eas tua lectione dignatur cs. Nec enim
me fugit, q non capiantur ejus modi rixis ingenia
generosa. Quod si nemini persuadeo monstrosas Thraso
nis delitias, quid mihi superest, nisi ut pro clypeo memet
obarmem patientia. Cum tot enim monstris mihiree
est, ut jam debuerit animus ad ista occaluisse. Sed tamen
interim ille ex Principis tuisque litleris fructum tulit
quem optabat maximum. Quidenim illi potuit accide
re gloriosius, que si tati fieri videate, ut tantus Princips
tuque vir ob eximias virtutes, et clarus, et gratiosus, et apud
Monarchas autoritate pollens, labores de placando le
vissimi nugonis animo. Conatus est et alios eruditos
excitare, ut hac de re per litteras mecum agerent. Sed
piget har naniarum meminisse. Tosteaque hoc fato
natus sum, juvat in tui similium virorum amicitia
conquiescere, quos habeo non tam paucos q multi sibi