# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0224
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0224?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20
# Folio 112v, page id 00068378:0224
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 113r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068378&page=224
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000224.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
# Lines: 51 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

patribus repulsa obstitit, quominus aliquot post annis Leo papa
ad Theodisium imperatorem scubens, eadem arte ipsum ad oviretur
et Sardicensem pro vero canone Nicaeno supponeret. (Leo in Eist.
ad Theodos. Imp. Tom. II. Concil. p. 25. C.) Unde fit ut valentiniamis
et Galla placidia ad eundem Theodosium scribentes extra dubium
ponant  (valent. in epist ad Theodos. tom 2. concil. p. 31.
Galla placidia in Epist nd Theodos. Tom. 2. concil. p. 32 A.
Veteres et Nicaenos Canones de fide et praesulibus Ecclesi
judicardi jus pontifici Romano concessisse. Autore scilicet Leone
a quo sardicense decretum pro Canone Nicaeno acceperant. Atque ita
porro porrectum est in frande ista pia, ut maximae Christianorum
parti persuasum sit Nicaeni Concilii decreto Romanum primatum
fuisse constitutum.
Videtur mihi singulari Dei providentia
factum, ut in ipsis conciliis frandis hujus vestigia et erroris origo
extarent. Nimirum si unus hic concilii Africani locus non extaret
capti essemus, et pontificii suum primatum pro traditione vetustissima
venditarent. Umi etiam patet illustri eremplo quam facile pauci
toti pene orbi imponere possint, ut quod novum et commentitium
est pro indubitato, et velusta traditione erto confirmato
habeatur) Quid ab aliis Episcopis expectemus, si ipsi Romani
in luce hominum et ipso Atricano Concilio, sub conspectu Magnorum
Vrorum Anirelii, Alypii, Angustini, sacio Nicaeni codicis, illustrissint
post verbum Dei inter Christianos monumenti, abuti ausi sunt
Insignis est Versutia Hadriam 1. Romani pontificis qui
ut suum de sabbati jejunio traditionem Egitae Episcopo et caeteris
Hispanis commendaret, non dubitavit Ambrosii autoritate abuti.
Tubet enim Egitam B. Angustini opuscula Hadrim Ep. 95. quae est
ad Egil. Tom. Franc. Chesn. p. 84814. A. Jubet enim Egilam
B. Angustini opuscula legere, ubi (inquit) egregium praedicatorem
ac doctorem suum Armbrosium meminit pro sejunio Sabbati sunctam
catholicam Apostolicam nostram Ramanam nimis laudasse Ecesiam.
Hoc vero inmis falsum est. Extat enim Angustini ad Casulanum
epistola (E August. ex. 86) ad quam respicit hoc loco Hadrianus
unde discere licet, neque Ambrosium neque Ronanam quod sabbato
jejunaret, neque suam Mediolanensem, quod sabbato non jejunaret,
laudasse Ecclesiam sed utrumque ritum observandum diversimode
censuisse pro more Ecclesiae in quo versamur quando hic
idest rediolam) sum (inquit epist. extr. p. 149. A. 1.) non jejuno sabbato, quando
Romae sum, jejuno Sabbato. Hoccine est pro jejonio sabbati
Domanam Ecclesiam ninis laudare
Mira res est, quae olim integra concilia fefellerant hodic a doctis
viris utriusque partis convicta frandis esse. Coram Concil. V. patribus
(concil. V. act. 5. Tom. 2. concil. p. 574. d.) lecta et totius synodi silentio probata
fuit supposititia Meodoreti de morte Cyrilli Epistola, tam evidenter
falt. ut qui conciliorum seneralium editioni Romae praefuere, eam
falsitatis arguerint Ejusdem furfuris est allata in Concilio ruc totaque
in corta sub nomine Athanasii de miraculo ab imagine christi patrato
in urbe Beryto epistola narratio; (Concil. VII. act. 4. tom. 3. Concil. p. 472)
adeo inepta et indigua lepore et nitore magni illius ingenii) ut hodie sensu
communi carere ofartent judi videri possis qui eam illi tribuat. Unde