# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0282
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0282?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20
# Folio 141v, page id 00068378:0282
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 142r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068378&page=282
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000282.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 94 lines, status machine
# Lines: 94 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Sed dubitatur an merito an Petrus Apostolus unquam
fuerit Episcopus Romanus. Sape etiam etima sullessione
 alentens t non sit appellandus plimus qui hunc Ecclesiae Romano praeest  sit apperams mus docent, sed hoc aum contra ipsum militat
pontitices non
ers ua
Unde apud Gallos dinturno
Sed non sufficit successio sedis, nisi accedat successit
doctri e in doctrina et praeceptis. in quibus Romam
inter
bigitur
posteriorem a primitiva discessisse Evangelici ostendant
jactantur
mantia, sed ea facilius ant, quam probantur
(12). Nunquam Theologis Helmestadensibus in mentem venit quodantor illis imputat p. 4. et 5)
pent in meatem venit conciliare Doctrinam qe et praxin
Romanam, qualis nunc post concilium Tridentinum sesc viget
 cum Doctrina dclesia Evangelica; ut autor ipsis imputare videtur p.4 et 5
Cum Georgius Calixtus celeberrimus Helmestadensium Theologus, et communis posteriorum praeceptor
Theologus, et communis pevorumque succesforum Praecoptor,
validis argumentis dudum errores abususque Romanos
demonstrassest
ille inst
etiam postalios
gade er Egeits ostendit dudum  ostendit
angadeo errave set labi ut plane evertant
moriatu
fide
essentialia sidei ac satatis salvificae) et moneal ipse caliptus
sutqui in eorum communione est, ideo sit dumnandu
lproin
et 1
t necessario
sed posse salvari et conservande fidei fideme fandamentum
valde
 stipulas eis inae sficet anquam agnoscendum sit communionem Rompnam periculos honcarere
etsi stiputas et ina dificet. ay mode essentiali itaque communiter Evangelici Meologi docent
fidei vivae fat satvificaee etia conti
quod protestantes de pontifilis, eticam etiam Contipe
de profestantiu
u matiriales tentra B
q
n
areici sunt,
malitiose, sed bono animo errant, et cum ver 
contritione ex hac vita discedus
renitentiam
tionem autem intelligunt, qua non ex sol spe et metutantum
sed vero dei ac virtutis amore proficiscitur, quam et a
nostris requiri constat
(15) Autor objicit Hebinestadensibus
possunt
si quis salvari poteste in Romana Ecclesia, non
fuisse opus reformatione Lutheri. Sed facilis
responsio est, multos et periculosos esse erores et jam tum fuissa errores et abusus
in Romana Ecclesia, quis et ideo et multos viros
pioset prudemtet Reformationem aliquam
fudicasse
(16) Idem Fabulam vulgarem repetit de Hennico 1Y.
Dutor pag. 18
Rege Galliae, qui qasi qui adhuc Reformatus quaesierit
ex Theologis suis an possit aliquis salvari in
Romana Ecclesia; et ex Theologis pontificiis an quis
possit salvari in Reformata; illos affirmasse hos negasse
et ideo Regem ad Pontificios transiisse. Sed haec
narratio Fabulosa est. pontificii et Reformati eodem
modo respondebunt, periculosum esse satari in opposita
Ecclesia; etsi peubiari, dei gratia fieri possit, ut aliquis
in ea salvetur. Mutatio Hennici IV. longe alias
causas habuit.
(17) Autor deinde pad. t3 tentat refutare senten
consensum fundamentorum Evangelicorum et
pontificicrum in fidei fundamento, et primum
pag. 13 allegat discrimenus irca coenam domini et
=Apostolis sese Episcopatui
certarum Ecclesiarum astrinxisse
non videntur appare
sape
si spem suam in humams
observationitus non
collocante
e multos olim in papatu ante Reformationem
savatos fuisti, osc seposits sumo
nibus in vera et siva fide discessere
etsi tenebras illas multis etiam exitiales fui
fuitse valde sit merito judicetur Eadem suo mad
nunc quoque locum habent, ubi periculum
quidem factum est mujus, salutis tamen aditus
 poenitentiam
umpr
non est sublatus
ccifficio conscientaque suae non desunt
hec conscie amori venitatis et puritati
consequentiae conscientiae non desunt,
litantes n non malitiose