# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0319
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0319?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20
# Folio 160r, page id 00068378:0319
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 161v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068378&page=319
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000319.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
# Lines: 44 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Plerasque ratiocinationes a Viris egregiis probandae divinae
existentiae gratia prolatas notavi praeclari quidem
aliquid ac solidi continere, sed fere imperfectas esse, semperque
absoluta
deesse aliquid, quo minus perfecta demonstrationis
nomen mereantur. Multum autem interest inter
Paralogismum et Demonstrationem imperfectam. licet enim
ambo niheil  non conviucant, posterior tamen novis
supplementis perfici potest, prior insanabile vitium continet.
Cateii rg Argumentum a Scholasticis apud Thomam
jam allatum et a Cartesio renovatum, quod scilicet Existentia
sit de Conceptu Entis perfectissimi sive quo majus concipi non
potest, alioqui enim deesset ipsi aliqua perfectio, sive aliquis
realitatis gradus, contra hypothesin. Quod si jam existentia
ex conceptu seu definitione Entis perfectissimi sive Dei
sequitur, utique de eo poterit existentia vere praedicari
ac proinde Deus existit. Hoc argumentum p imperfectum
est, assumit enim aliquem Entis perfectissimi conceptum
esse sive Ens perfectissimum esse possibile. Sed qui
contradicere volent, respondere poterunt, Ens perfectissimum
fortasse implicare contradictionem, quemadmodum Motus.
Celerrimus. Circulus Maximus, aliaque id genus.  Illuo
tamen praeclari continet haec argumentatio, quod ostendit
ex sola possibilitate DEI se sequi ejus existentiam,
quod in aliis rebus locum non habet. Idemque brevius
concludi poterat, ex alia Dei definitione apud scholasticos
jam recepta, quod Deus sit Ens per se, se per suam essentiam
existens, sive Ens necessarium. Nam idem est essentia
rujusque rei et ejus possibilitas existendi, itaque si ex DEi
essentia sequitur existentia itaque dicere ex Dei essentia seu conceptu
sequi existentiam ejus, idem est ac dicere, Deum si modo
possibilis sit, utique existere actu. Superest ergo
ut probetur Ens perfectissimum esse possibile.
quo suppleto proba erit demonstratio. Sed ad hunc
defectum implendum profundiore metaphysica mihi
opus esse videtur, quam est Cartesiana
Celeberrimi viri Erhardi Weigelii ratiocinatio
quam passim amicis communicavit, etiam praeclara
non pauca mihi continere videtur, quoniam tamen
generis humani interest demonstrationem conclusionis
tanti momenti summo rigore absolvi, ita ut non magis
ei contradici possit, quam demonstrationibus mathematicis, igitur
i eritri operae pretium ved annotare quid
adhuc desiderandum videatur. Equidem si bene memini