# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0336
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0336?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20
# Folio 168v, page id 00068378:0336
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 169r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068378&page=336
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000336.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 73 lines, status machine
# Lines: 73 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Ego qui et literanum sndiis a et melioribus
literis, et philosophiae repurgatae magno studio incub non
sine alu
magis mihi dum gratutatus, quam quod omnibus sud
citbeniu telgratulor
rationibus subductis in fide catholica fis sum confirtatus,
quid enim jucundius est, quam in hacsorta jam tum animo
paecipere gaudia aeternitatis, quid autem ad DEIM amantum
efficacius est, quam et Agnito aguato consensa admirabi
velae I omnium Theologiae verae partium tum inter se, tum
vero cum meliore philosophia pum enim videam tot
praeclara ingenia futum auxia haerere, pec habere quod
e Deo aut de anima not dicant aut non dicant, et
mine sibi in credendo vim facese, punc nunc in credendo
nunc in non credendo sibe vim facere; quid. nomc deo
gratius agam, quod tantam anitui tempestatemt in mo
incundissima quiete composint, ex quo etimum futurae
vitaer spe constabilita supra res mortalium fluxas erexis
quod mihi ostendit admisabilem patinitudinem consensim et patchri-
udinem remelationum suarum sivinae suae philosophiae,
ac gratiae cum matura conspirantis. Et fater Arango
Quanquam enim non minus persuatus
esse possem exsile do mesticis fidei princistiis, nullo rationum
camm
respectu, magna tamen incredibils. illius voluptatis quam
nunc subinde percipio, parte larerem si fidei ratiouisque consensus
mihi detrahentur. a Fecit hiq aminis mei status, ut sope
eosdem sepsus optarem diffundere posse in caeteros mortles
N sed pelim ut Ad aut potus iptabam ut ex magnis
aostri seculvinis, quoq non dubiitatam inter quos esse un
gubitos quibus mapr
sed edio retiunet metrrimum sid
scisventur sum primo ne professio ista supperbiae tribuereto
itaque pramonendum censeo
Ego. qui melioribus literis et philo sophiae repurgatie
magno studio nec s incarbui non aliam ob rationem
magis mihi de divina benignitate cgratulor, quam quod
mec alios inajores laborum meorum fructus cepi quam
quod omnibus rationibus sub ductis deprehendi omnes
fide catholica partes et mire inter se consentire
et, ex recta ratione  egregie illustrari. E
curi i dubitare non possim quod a mil eadem et
multo praeclariora innotuisse tot magnis ingenuis nestris
Viris compluribus doctrina et pietate magnis, saepe eptavi
ut = prodiret aliquis quApologista mivine veritatis, qu
pulchritudine ejus feliciter expresse animiis hominutm sunct
ardore accenderet.
Atque utinam Si Augustinus in mosta
tempora incidipet aut nosras seculi lux feti profectus.
articipare potuisset: vel potius utinam vari insigues
eodem spiritu ammati tantum iopu rygrederentur. Nunc
quid met partem exi quam et magisfacilem tanto consili
attingere coegerit dicam. Fuiit mihi notitia cum
hominibus ern ingenis et Invenibus intercessit mihi
notitia cum summis qui hominibus summni ingenii, sed quos
ta educa liber quiu i juventis i periculostssimis
dogmatibus imbuta erat, hi cum meviderent liberioribus
eorum semonibus parum annuere.  id primum ignorantia
cum vero viderent; primum simplicitatem mea in moserabar
tostea de cum deprehenderent non minus me quoque et  mysteria a
plilosophiam illam, novam non ignorare, et praestitisse aliquid in sublimiori
illus doctiinis coepere miraricur inventa fruge glandibus bescerer
ipsi enim credebant vera philosophiae hc luce hausta, ne
meae tribuebant, qui non satis in novae philosophia at mysiii
Fueque alios majores
laborum meorum
finctus cepis mili
hadior
in fide catholica conpomatus
sum, deprehenique
 plane imparem peane
quibus so seculum
hnstrum effert