# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0372
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0372?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20
# Folio 186v, page id 00068378:0372
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068378&page=372
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000372.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 31 lines, status machine
# Lines: 31 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

..libelli carmelianorum contrio Anos paties Henschenium etsu podchium non pugnant
et locis ex Armamentario et speculo Carmelitano desumtis quae dictus pater in tractatibus praetiminar
primorum trium tomorum Maji et vita S. Angeli martyris ac Ludovicide Rabata Carmelitanorum a
quintum et undecimum dicti mensis, et illorum appendicibus abunde refutavit ubi iam manifeste evcs
leguntur, quae autor ponri discordiae nuper prodiens stabilice conatur. Si qui putant jesuitas hoc argu
mentum praeterire potuisse, sciant _Carmelitanos in prima armamentaru sui parte questos esse quod
P. Henschenius in mense Martio nimium succinote et affectata bievitate, de hac materia egent, ar
postulasse ia p. pabebrochio ut collegae sui brevitatem latius explicaret. Inepta vero insolentia est, quod
prodromi Carmeliani autor papebrochium velut puerum tractat, quia scilicet dixit a septimo seculo
usque ad duodecimum neminem nominem vel plebeejum in subscriptione tabularum notarialium
aut simili occasione, cognomine usum esse. Videantur saltem quae habentur in Notusia Majchionatus
Sacri imperii (iputo Antoerpiensis 1) pan. 495. Et qui leget illorum speculum facile perspiciet, uro
de eo sentiendum sit, facileque jndicabet magis authenticas probationes raequiri ad eviucendam ardinis
originem et successionem, cujus 18 seculorum historici ab Eliae usque ad terrae sanctae recuperationem ne
verbo quidem meminerunt. Approbatio ordinarii. remprimatur haec Epistota Antverp. 13. Feb. 83
prosstat potius ad veram Eccle siae aedificationem et conversionem haereticorum atque infidetium, si nulla
miracula in Eclesia sacta post Apostolorum tempora non alia quam humana fide credi declaretur. Mira
certe iis in locis ubi Acatholicis vicini vivimus, rariora multo haec miracula audiuntur cujus non difficile est
rationem, utgenire. Haec non dicuntur quasi hodie manus dei abbreviata sit, aut pot pauciores quam olim
pere devoti existant, (sed plus nocet nimia credulitas, quam nimia cantio. Deus non indiget mendacio
prudentes non ignorant, quam artificiose utantur Praedicantes hoc argumento ad catholicos apud plebem
suorum deridendos. Expeditius etaque erit libere dicere, hac in materia nihil de fide, quam quod scripturi
Canonicis continetur. Utinam haec caudide dicerentur, et vulgus Diligentins instrueretur. Quantum enim
(bone Deus hic desideratur tam apud italos quam Hispanos. Certum est quidem in multis peregrinationibus
populi concursum, adeoque pelit religiosis quibusdam qui nihil habentes omnia possident, ut et hospitibus
ibi denentibus lucium imminutum iri, sed an hinc aliquid Ecclesiae decessurum sit omnino dabito. Haec autem
non in Acatholicorum, sed potius Ecclesiae ipsius gratiam scribuntur, quo patescat heterodoxis  posse quem
esse catholicum, licet ab uno extremo ad aliud non transsiliat. Quam multos enim satis aequi animi
viros ex protestantibus ipsemet haec audivi dicentes: si Remanum religionem amplecterer, omnia
haec credere deberem, quae mihii praesertum a religiosis proponerentur. His ut facilior ad regressum
via reddatur, haec precipue scipsimus.