# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0429
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0429?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20
# Folio 215r, page id 00068378:0429
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068378&page=429
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000429.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 81 lines, status machine
# Lines: 81 recognised, mean confidence 0.81
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Cl. Volderus agnoscit vim derivativam seu
vero
impetum corpori additum; sed non vim primitivam.
esse modificationem substan
velle 
tialis, alioqui derentur itia erealia ade na
ab dlta accidentia
quae quodam modo per se supitere posent, ut
volunt in trans subRantiaiau
sedhoccum continue na seantur, et pereant,
qu
revera Darettur
sinitur
am creatio et annihilatio. Dicendum est accidentiat
perfecta
aodesi ommia non nisi modificationes esse substantiae, etsi 
naturamer
bouent modificationes autem nihil addunt  substantiaer
1
hufsin addunt qud posi reale positivum, sed tantum liniitationes
amiu uti in variatione ex figurae nihil aliud quam limitatioc
e
L.
ariatur. Et hoc uno modit difficultati de accidentibus
1
e
valibus satisfieri potest: seo rro manifestum (est
atticame, Et evie detsvatrua nullo modo posse ebere in
tivum illud, quod impetum vocamus, vel
huliat Galitaeo impressa qualitatis nomine venit; aliquid
9
u
d
nogna cum exatinilo)
seu enti mere passivo. Ergo
formaille vel im est aliquid substantiale per se subsistens, datutu
e
addere materia,
s
conti io talium creatio et annihilatio, aut
oportet aliquid esse subsisters durabile  activum
t
quod mihi entelechiae nomine venit, im petumque ni
aliud esse quam modificatio nem vereutis pei primitibae
accdium activitatis, quae semper subsistit, tantumque limitibus variatur
sturmus, agnoscens vim derivativam
sse modificativam pomitiva gregavit impetus illos prsso
quae termino Hine etiam
solumque deum corpora oin motum perpet
x
volur
fui conti concitare micurt quodaatideret alioqui
intelechtas primitiias, et velut animas in corporibus.
sresultant autem ex divinis perte
e
evitari non poss
ctionibus, us figurae ex spatio immenso
plimicatrauem
hoc discrimine
quod figurae sunt spati pars, at non dei qui est reale
immensum et virrute spatiam
quod  concipimus continet eminenter. Eodem
reate subs antiale
mi aundia sat cnsere sesseguoes non partes  1316
ra
aliquando
duo
lin dissi
quada
pro reli
gione
tamen
rationi
X
linc divido
odificationem
moditrationem a
at inrela
fione
quae inde
resultati