# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0458
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0458?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20
# Folio 229v, page id 00068378:0458
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068378&page=458
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000458.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

es
uliteraria figuentis et mendacus indiget conulto minus Tberlogio
Denique objicientibus eandem rationem prohare distinctionem
non esse ponendam in divinis, quae probut non esse in creatis
admittendam, respondet, habemus exfide multa inesse deo
quae nostrum suserant captum. Dices, inquit, si admitantur
in Deo praedicata contradictoriue argumentis Atheorum responderi
non passe, ut respondet, ut valeat principium estud quo dicimus con–
tudictoria non posse esse simul, nulla distinctio virtuntis
suponitur, quae tamen in eg0 est propteo infinitum perfectioni
vim. Aroterea inquit, ubi semel demonstravero Alaeo Deum
existere, focle concedet inesse deo quae homiinis captum superant
ut principia quibus utimur ad rm scientificam ex creatis es eruta
si rebus cicatis inesent virtualitutes concedit nullam fore humanam
scientiam, omnin enim puincipra redum ad principium contra–
Videmus ex his quo usque praecor
P. Fubrus
cepta opinio hominem ducere possit, habemus reum consitentem, fateus
rictionis. Hoec A
se negone nei in divinis locum non habere principium centradictionis
prutum scil. tantum ex crentis, semndum ipsum. Sedt cum tamen hoc
principium locum debeat habere, ulicunque veritas et fulsitus. quid At
quid At, Trinitarii gratius audiant2 Communitendi ergo nihil absunti non asseri
potest in divinis, neque ulla locum habetit refutatio aut ratiocinatio communit
dicitur rnta in divinis esse contra rationem, multa supra eam. Hivero scho–
Castici in interioribus re recessibus contrinium statuont, et revera contra
Lutemerse concilium ad uittum duplicem veritatem. Aae polat se demonstrare
posse atheis Deum existere, principio contrudictionis negato? prudertius ergo
et samus dicetur neque in divins riqe in creatis admittendas esse propo-
Et omnino ita explicandum est si
rinitatis Mysterium ut iffugiatur contradictio vera et
sitiones contradictorias
propria, vel profecto ad Antitrinitarios erit tranefugdendum
Quin et priocipium illud homanae argumentationis: quae eadem sunt eidem
fertio sunt eadem inter se; omnimo (cum in contradictionis pracipiofundetur)
omnino dicendum est, ne in dirinis quidem violari, alioqui omni sublata arnamen
catione, quidvis circa Deumins une asserere litebit, et neque syllogismi in Theologicis
fieri debebunt, nec modi ne figntae locum habebunt. Itaque tarendum est netalia
asserendo haere sin confirmemu, et omnino ita exelicare debemus Trintotis 
suitentur
inussterium, ut
coles scopuli