# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0479
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0479?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20
# Folio 240r, page id 00068378:0479
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 239v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068378&page=479
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000479.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
# Lines: 51 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

secutaque vindicta, decommercion de
commercio filiorum dei cum filiabus hominum
at secultis  natisque inde tyrannis, et durgata
denique per diluvium terra; de praeceptis Noacho
ratis hominum reparatori, de eversione sodomae
et vicini bractus per ignem, cujus supercrant
vestigia, de soedere dei cum Abramo idolorum
ejurator uniusque dei colendi doctore et verae pietatis
cultus duc doctore, et Cananaeorum ferra
ejus posteritati maledictorum terra ejus
posteritati donata
Nec Et scimus
antiquissimos scriptores allegoriis frequentius
usos quam fortasse nunc expectares, idque impri
eumque morem adhuc in oriente servari. Itqe
Et parum peritos esse antquorum antiquitatis
orientalis interpretes, qui nihil in verbis vident
mosis vident, quam quod in hodierno aliquo
scriptore suspicaremur.
Itaque Hardtius, ut vir in his studiis
exercitatus, cum animadvertisset veaba post Abarbanelem
perpposis nen sutisi qui non dicere quadamum
vulgo putant, Adamum addacta ad se animalia viventia
antmalia ut nomina imponeret, sed ut
nominaret, seu appellaret, se vel ad
ut videret quomodo nominaret, sed ut videret
an exiis essent quae appellaret vel advocaret in adjutorium
ad auxil ad adjutorium; hinc duo observar
Adamum autem inter ea non reperissef
cujus societas sibi conveniret, itaque deunque ipsi et ideo deum
socium ex ipset proprio corpore Evam
dedisse; duo in iis respectum ad duomira
moralia praecepta in hac narratione animadvertit.
primum animalia bruta non conveniri homini
ad eam societatem quae matrimonio sancitur
deinde viventes animalis opus esse societate
Commercio non daemonis cujusdam aut familiaris, aut
defuncti animae defuncti, quemadmodum quod genus commercii
superstitime vicinorum populorum celebrabatur
Hanc interpretationem professoribus
neologiae, idese capo esevere in Academia Helmestadiensi
id est corpori eorum intolerabilem visam fulsum est
quod Recensitor ait falsum est. Respectis
quos Hardtius attribuit Mosi, ab omninensimilitudine
a remotos esse, et ab omni verisimilitudine
alentsi qua dusis tomuns it saduum ces
De maledictione (hami
Noachi et Conanis.
in parentem injari
et CE. Canaanis ex
incesto connatio nati