# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0480
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0480?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20
# Folio 240v, page id 00068378:0480
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 239r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068378&page=480
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000480.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

malllatue quame
nullis prorsus sustentatum argamentis,
nec quicquam aliud quam ipsius imperitiam
probans. Qui fortasse antequam diarii
Recensitoris diarii munus sibi sumsit, vio
vix alios libros legit, quam suae linguae, et
ex his frtae non nisi obvios quosque  atque protuitos
et suo ingenio ma congruentes. Unde potius
de linguae de grammatica Gallica aliquid
argutari didicerit, quam interpretari
antiquissamum scriptorum. Et tamen
dictatorio ribu pronuntiat, conclusiones
crepans ratiorum vacuus. Negat
Negat se aliquam speciem veri in ha
hac interpretatione cudere; respectus aut quicquam
nii tale mosi venisse in mentem. si hoc intendisset
animo Moses, scopo excitisse; neque enim unquam
quenquam velctum tudaeorum mais verbis
posse enim sine metu erroris andacter
et asseverari nullam veterum judeorum
ita judicat hormo antiquitatum judaicarum
peritus scilicet) unquam in his verbis noo
sacri autoris animavertisse quicquam quo
a bestiarum aut domonum commercio
abduceretur  ita Rationes conclusion
Haec ille pro autoritate nimirum sua
rationem enim frustra requiras. Ni
forte vatiunculae speciem habet, quod addit,
alia fuisse vitia, a quibus magis a judaei
Hetrei essent revocandi aut quibus magis
essent obnoxii quam quae ipsa abhorret
natura humana. sed alia min
sed quis non videt, minsra minuscurae nam quo certiora sunt haec
Moc argamentum in ipsum vert. Quo magis tanaturae incorrupio
euta naturae contratia sunt eo magis dictata quo cer
alominanda fubre, efficienda, eram
primaevo merebantur asseri ab inval
eo magis merebantur asseri ab a vicinarum
pantium invalescentibus corruptelis. Et quae
et ex ipsis originibus humanis confirmari
 quanqu praesertim ita ferente rei serie
aeters  minoribus quanquam etiam
caetera Moses non neglexit