# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0481 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0481?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20 # Folio 241r, page id 00068378:0481 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068378&page=481 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000481.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine # Lines: 39 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Ad Contia argumenta quaedam Hardtii respondet, suffecisse adducta Adamo animalia praestantiora, quibus nomina imponeret. Sed hoci unde de caeteris judicaret ad nomina vert imponenda. Immemor Hardtiamargumenta sua direxisse in vurgarem sententiani; cui cceptan eb Recensitor renuntians, jam non est potest se auloritateopponere Hardtio nisi suam. praeterea manifeste verbis vim facit, neque enim praestantiora adducta sed omnia, se textus habet. Hardtius hoc de mentali quadam lustratione intelligit qu ubi universale noscimus, etiam si singulas species non p examinemus; sd argumento a nonvullis ad caetera procedente; at corporalis adductio omnium, adductis solis praestantioribus n scistineri non potest i Ridiculus est finis quem Recensitor ad scribit Mosi vel deo deo in illa animalium adductione ad Moser Adamum, id volebat siticet Deus exemplo caeterctum animalium Adamum sociae admonere quasi scilicet naturales ipsa sua aut consilii sui quali none quasi scilicet non habere dedisset homini rujus societatis raturam. vel voluisse consiciium exsui, his sclicet de socia Eva paranda admonifricerum adductorum acrimatibus tantis adductorum animalium ambagubus participemfacere. quis nos fines hac hos fines fait his comparans quos assignavit Hardtias non videt quid distent oera lupinis. praeorquam quod disertis verbis Moses consilii de socia deligenda alterius mentionem facit itaque recensitor non ommerito sibi ipsi hunc versum frena sibi imposit socias habentiam,