# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0494
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0494?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20
# Folio 247v, page id 00068378:0494
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 248r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068378&page=494
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000494.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
# Lines: 67 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Addit vitiumi aliquod originale in omnibus esse
quod etiam in infantibus d
et usu rationis  promicante ut actum erumpat
sed hoc licet seposito tamen, niil honini debere, qui
nihil boni habeat a seipso. Hoc Haec clau
conclusio magis lata est quam thesis Concedindum
tamen est finitionem dei  homini etiam innocenti
et secundam legem naturae viventi non deberi. sed
nihil deberi homini virtutem colenti, hoc est niuium
limocenti debetur impanitas, et secundum
virtute operanti, etiam debetur felicitas aliqua
dicere;
paturlis scilicet, naturaliter operanti; sed non
illa summa et supernaturalis quae in divina fruitione
consistit. Et licet Deus omnia hominis bona produxerit,
eius tamen sapientia etiam sua in Bonis bona oronaret
uti artifex statuam a se ipso effictam, si eximia sit,
nonorato loco habebit. Sed fatendum est homines prorsus
innocentes, et sempersecundum virtatem operantes
in terris non extare si quis autem talis foret,
ejus tamen jus ad telicitatem naturalem non foret
Completum, quod Grotius vocat facultatem, sed
quale indigentis ad Elee mosus nan; de co Congruo
non de Condigno.
positio autoris tertia est: Salvationem quatenus
confinet remissionem et peccatorum et finitionem
Dei, non esse absolute homini ademtam. HoC
ropositio vera est pro pr cum de Fruitione
Dei sermo, pro salvatione malim dicere Baatificationem
positio quarta: Chaxime expediens, ut inter
deum et homines Mediator sit, qui idem sit deus et homo.
 ut homo infinito dono
tmi possit
Nam peccatum infinitua infinita setisfactionem
Conveniret. Non male; ut enim peccatum est non
est infinitum somaliter sed terminative, ita et congruit
aliffuctionem talo modo esse infinitam. peccatum terminative infinitum est ab
est objecto, satisfactio ab efficiente. Etiam finitio dei non
est formaliter sed terminative infinita
positio 6, est actu ips mediator, inter deum et hominem
sesus dEgel home. Haec probat per Motiva credibilitatis
ustitiam divinam, miracula a Chuisto facta, admit anda fidei doctrinae
Chrissi propagationem sanctitatem dogmatum a humanis
doctrinis saperiorem, cum de jastitia mediatoris
laquitur ait Christum divinae justitiae pro nobis
catis fecisse. Hic, notari potest. Et si alius pro alto
paniri non possit certo sensa. alium tamen pro alio
salisfarere posse, tam reperande matum, quam
salvendo mulctam; quod aequivatens poenae est
septima et ultima positio est: ad salvatione
quabenus remissionem peccatorum et finitionem
dei continet fidem in Christum necessariam
esse. Hic notol haec duo necessario non cohaerere
remissionem peccalorum, et fruitionem dei posse tamen
connecti divino instituto. Caeterum Thesiu ita
probat: Ex lege naturae pro heneficio gratitudinem seu
beneficii agnitionem requiri, et amorem benefactiris. Ntequ.
a Et huic agnitioni includi veritates, et mosterio veneficiis innexar
Respondeo, hanc cognitionem non requiria titud necessario ad
agniti gratitudinem. Gratitudo etiam non requiritur nisi a
bene informato. Nec ingratitudo impatari potest, nisi vel
scienti beneficium, vel affictate aut improbe ignoranti. Ideo
Quidam volunt sufficere implicitamfidem ut quidem indetur
ratio additur, quod hon Dei
potentia et bonitas infinita, est
estcapax
Non male laeterum