# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0635 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0635?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20 # Folio 317r, page id 00068378:0635 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 318v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068378&page=635 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000635.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 69 lines, status machine # Lines: 69 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. prop. 4. cap. 3. Cap. 3 c4. Universa p.ope modum Ethricorum theologia ex Moso et Mosaicis: 1. Mach. I 48. Expandebant libros legie de quibus. Scrutabuntur gentes similitudinem simulacrorum suorum de Tant et Mose comparandis adde Boeh. in Chan. lib. 2, C. 2 Advuidis et Motis comparatio, Apollod. lit 3. Venerem Adonidis intantis forma commotam ab scondidise eum in arca. in Orphicis diuitur Adonis sisaemos Orit Hymn. in Adon. (rotandum orphica non esse pisistrati aellate netustiora. Adonis est Bacehus plut. symp– lib. 4. quis. utem cornatus apud ptotomaeum chennum suprotandatum Ansontus Bachum esse Arabibus Adoneum dictu Martian capell. lib. 2. Nunc quoque poloniet Bohemi ex noctibus non ex diebus Osirim Biblium Adonem Abentra in Exod. 2. citat libium de Agricultura ex temporum spata computant Mercurii Enduceus virga serpentibus intexta est virgae illius minisicae Aeggulio in Arubicum versum. instar quae in terram denussa colubri more reptavit in iupera editione ractanti; lib. 1. c. F.6: notatur Ms. Bibliothecae paulinae lipsiensis pro os voce Thoth sub stituere Moysin Bacchum jum alii docuere esse Mosem in aucam uterus inclusus et i prostuentem adjectus. Moses oductus ad sinam Montem frubo educti in Arabia Mosos ad sinam montem, Bacthus ad Nysam quae sina ipsa est, ut haberit diserte fasti siculi. Uterque fugiens Aiguntios adibus mari rubrum transunsit. Cornatus uterque fingitur uterque Maxim. Tupius diss. 38 Hrabes sub lapidis quadrati simulacio leges duplici tabulae inscripsit coluisse deam aliquem sibi incompertum. Plane is est RiDes 18 BCaXdar Enthymio memoratus in saracenicis editue a sylburgro in Alcaaba seu Meccano templo servatue, quem Arabes ante Mohamodis tempora sibi culsum non tamen post invectam novam religionem iminis honoribus prosequi defiere Niger ille quidem lapis est, at caudidus alter visitur Hispahani quem ex Arabia ab Ali adrectum putant persae ac summopere venerantur. Et candidum quoque olim fuisse lapidem Bracthau bardi trabes putant Tacitus Hist. V. 5. creditum a judaeis Bacetum coli. Et plutorchus Tab erunculorum festum ad Bacchanalia refert symp. lib. 4. quas Luaritur alicui tota Historia Mosis, et tota quoque Mercinii, nunquam vi in mentem veniet, Mosem esse Mercurium) Hieroglyphica totu Georus. Herwarti citata pag. 69. Nub aegysparis aurum, inscula magna ibno cabur quam editit Kirtherus. Erutosthenes Rogis Thebaei XrIBos nomen interpretatur XPVBHS; et Aristides in oratione Aegyptiaca (anobum exposint Hymnum in Apollinem esse Homeri autore Thuius dide probare X5V6S adaess aureum solum Damaiscii liter nondum editus Torpi ax Kcor qui servatur exomi possumus parum credibile omnem idololatuam ex Mose esse. Ita plus poenit Moses quam profuit Mundo. Et ridiculum est fabula de nihil prope verae Mosis Historiae rememsisse apud gentes fabilis via fuisse plena. Nec tanta Mosis gesta, ut in se verterint omnem viben. Et satis alibi supestitionum (pag. 61. Thoyt esse chosem. quia 112)5) vox prima Genescos. Belle raison. tentib scripserat Intiam. Apostata Monimum cum sole dessae coti vel Emessae potius At Monimus jamblicho Mercurius, Aberezra dixit Mosa. dictum Mcorios quia ut ait Gaulmrinus Meo. aequa Ni ex. imo vult graecum nomen EMS. factum ex nomine patris Mosis, Amrari. Quod cares attulerin in graeciam, atque ex eo insulae imbro nomen feere, in quo colebatur Siercurius, quem (teste Enstathio in dionysii peregesin imbramum cares appellabant. tios Teste mercutio putardis in Numa samillus dictus Mercurius que vox teste Mercurio Teste Festo in Flaminius Macrobio item et servio, significabat se oum apud veteres latinos. Erat autem Merturius servus deorum. vicissio similiter et nosepsolitus dici sarvus dei. Mercurii caduceus serpentiaus cintortus 7 es vignarotis astrenimus des pruis quia amoes satua arplioin serum tatit (Alcova, Fnam aegyperi sorpe a patim nomineas e