# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0646
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0646?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20
# Folio 322v, page id 00068378:0646
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 321r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068378&page=646
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000646.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
# Lines: 58 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

accesta eut sequentia in mulieris fortis. landes
excurrant, vi non videtur accepise a matre, quae
alias se laudaret (potuit atexuisse ipse  in
laude malris e probabilit) posterior pars
apriore disjuncta apud Xx
Poluit esse ipse
alomon, qui Lamnel si matre appellabatur
Tolio provertiorum libri salomom nutor videtur
priora 23 capita, cum 2a vesibus pritnis capibris 24
talia extere, vidertur ut a solomone scripta
reliquorum septe compitation cum posteriore
parte copibis
2
multorum est collectorum, et
parbolis honc inde ex salomonis opere exieritis
Haec quae posterior etiam pars apud
Lxx miris modis perturbate. Non dubitum
conitat.
ipsos seculos Hebraeum sed Hellenistae ista perturbum
Brov. XHII. 24 in facie sepientis lacet piudentia
pro arbitrio
translatuim Ecclestias II, 14. er WIH
sa de eo qui in footam aye effossa cadit
yracides
pior. XX VI. 27. Eccl. X. 8.
eis provebbiis multa sumsit
iiccletiustes est satmo ipse ibique sua sapontiam
prodicat) sed hinc concluderem ab alio factum
sub persornra solomonis 7 Kimehi tribuit istriae
Eccl. 1X. 4. metior canis vivus mortuo bone, at
At Eec I. IV. 2. et V1I. 2. qro fert mortuos viventibi
hac
e Ecil. 4XXI9 Caetare juvens in adolescenera
vitu plas da vara.
unde sintet divessas opiniones reculip
in jalkut dicunt Rabbini iuvenem cantica
fundere virum proverbia, senem disserere de vanitate
rerum. Et ita diversis aeta sibus scripsisse solomine
Est Ecclesiastem salononi ubjudicat Grosius
ab multa verba chaldaica, ut in damele et Esdia
respondet Hiet parum apte mulierum exterarum consue-
tudine sernone salomonis cinfectum. Deindepanca
nobis ibrarsmi voces Cogritae 1ACC re sponsiometror
anticum jam chalduus paraipht. et Maifmonid exprimere
hnore Dei ergsa suum populum
Nulla in eo Dei mentio non magis quam in libro Estter
siber supiientiae ehuller in Groc tyr.
drab. salomonis nomen praeftr
Hicr. prof.
versione ascribit Nhiloni seniori
Hellenistae satis Ebraicae linguae rudet, ut phutotudam
Alexandrinus et iosephius
Hutet isaiae. LVI. 4 esse ex sapientiae II. 14. ego
potius, intra sanc monfeste consaatiunt
Matk. XIII. 43. exsap. III. 7.
Eph. VI. 17. ex sup. V.19 satis clare
et 2 Cor 1V. 4 Col. l. 15 ex sux VII. 26
Aum. . 2.  frruto 1us us ru.