# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0667
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0667?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20
# Folio 332r, page id 00068378:0667
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 333v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068378&page=667
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000667.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 101 lines, status machine
# Lines: 101 recognised, mean confidence 0.82
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

heEx ellercus ot Theologus Comipard Edi ts naturae philosophus, (as, bodtir are becrs efmens sudus)
discursd in aletterdto a triendu bus T. H. R. B. E. fescoro ostheno al societato corciare annexco
some occasionat Thoagths alone ns excellencus und gronuds of themecham rat) s pothesis b
the same author. ondon byT. N. for Henru Herrincuo ut the archor ero vacet os
the neco ex carge 1694. 8. inpaesatio Editores se credo licuburi;miptus c6
duio aiaesatio alto
de Las toreegions bodtes di geverne dii il)’il has beenmebserre daose peu d by caya
aud esperiallus gentlemen trave (caeteris paribus ) eu better enterterinid aud morc esfatrat
Enlestasick  multa dano eum sensuie dnsfecie salis an en fidente in He  fttes toito commene
divnatus iohose profesuon itis notia
Rom P. in rcos or 7V OEt ust untenolon tothe Heathem phrilotonters
Paz. 6. de deo in Ubriseipseatam expressiones fortiores er conceptus magisn st
Virorum apudcillissimes nationes plum de deo altributa singularia vclusentim
eutre dieu si les homnes. nte deum etrba, gen. 6.  cino crrose casu sillitere) eloshet
et uxore Atruhmii Gen. XX inter DEum et Atraham de sodomi destinit. Ger. Xvos rinta
quain scripeis doctism
etphicosti tndderm
emeleu
+ ise.
pona de pato Mrorive jon. 4 numbilis locu 4 spicibi deceptole in or propecerr. Rer. XA1 1gl 2. Inter deu et
callam tob. 1. 67. et lobet . Historia alhius ut itadicam Mrundi inscriptura. Nutsu esse loa mago iconolaloriu qua
ubit  nutitudine iuumerabiae ex omni ratione ante troum Dei
parum Tangarur scmptura veritatibus; quod didicimus et petaterue nondum satis eam expellentia in
sit Apoculyps. Revela Q
Non meminimsmp. morase ideoqein ipunimitamur. Si eae  ut ipventu cutgim alhim seuto
in Aite ut platone legisemus madis mriniraremur. une  igmitiva ecilesia hodheque icorienio pdunt
ier mini doctrinamirifice affecti sunt essunc ad spenules develavest pri deaaelis nescio inquit a
sy in rrationis pte docere nos esse aliquid u in rerum natura qual ei vacamus Mnici aerquid tale videnti
eangelis bonis asscivum po sa
mvit ale esse n specie propugaie, habere cucillo ebcum,s 
liamqu peccato, crdmussoinur
e 
oria
 sim ie sos
iat et sebus cipimaries nascers nec tantus porverpliorum seu viditarque sed et sinatos pris
prolegere; et quanqua
dmriendo sitenere appaeans
ut vran rbis ejqus discipator
admodum loqui de angelis ut appareat doctiina fusse 
lon non rede adscipta supistt
nd brrercexita. Revetin est Asrveulis psis nota
in pumrgine decce dicrrre ecorumadaverat
da
 samum sabile, et imp
issi consusione quale inter hommnes a
natisotum sed apostosinei potestate ila cidatatem ut legrop
spiritus iurmicus hormn; seducteaprimus
bitem suni venia peculiari E non augelos tantum sed et pros eis resistere e
s
cutorem enim habera sive caput) essen
audiat moader egrege
Volari saere tot diversos sersiturae locus consentre
ac sitatem Megant adoreri
et. XH, C0. esitu
os f.6.nh
Egetse
reservatus in cutenis nigodnis ad judicimm magnae dici. ubi u demnabunt ad torentu
Hac de Angelis t de Rrebus corporcis praeclara docemur
plerancum ii quos seduxe2C. Anaxoras fateort docuit Nun produm suinduus, et atermitates Mumes pracesiue
ab Aristotele prosectom., qui ipse faletur silerosu ante so dissentiste. Memos mo unquam punteriam ipsem ex nitueifacta
docunt phrilisophor +(+M. Mutam hoc eleganter itenstrat phiysoris rationibus mihi id manifestas aprud que aterit res longe
alia quam putes +). atitem mundi discimus circiter exscriptura quod attinet mundi fatricktine, equidem non
sepro religiore ue indece ducantu cereoremata plpsiati putotanem nec in allegoria averti debere
stoi ciromngis a
prosens cursus netirio 6XO THS EEY IOEcos, Jacdb. M6
serer durmbit, sed una die hric mundi se saut saltem nic nostri vortex) ste fidenter dictum +) aut atmihilatione
tacitumundum tgne pensum nos pre diorum reptto serm
osiclebitur, aut quod probabilius innovabitur, de ut itadicem tranffirinabit ne 2xet ,13 jar de homine
qu adimianta discimus. griginem hominis sicurus ocursui alvinox, pionit; Hobbesius post stvicos, eterra exiesse ista
cum Genesis asserat, H, 7Gen. 1, 7. corpus formatum ad Eu ex cunteria terrestri e faesse perfecta ante animae unionem
docer e quae sutura post mollemus ACt. XNY 15.  quo sola ratiovis pertingut; et pautus hoc doceas sttremitusu
admuratione aut risum excitarez. Act. XVII, L032, multa aliqus nis docet, semplura de natura humana, ut omnus homines ab
uno paricon. II, Act. ova, 26. Primo foeminou on factam eot homo, sed exejus costo sumta. Adorui Havam non fuisse phimum
ases nul omnu aut certe justorum corpora a secunda morte s Mba
majvn claritate fauloritate: animom
ratponate a corpore distinctatiner ab is destrn poss, qui corpus occidunt Matth. X, 28. De origuie nimee pilphitoso perit, ut Theolosia
praeservanda. De Aninia etsi multa deduci possintex latione, attame revelao docet
post resurrectione corpori
smimo homenis non ejus quae coterom amimalium originis, sed bpus di Gerr. I1, 7. Zex. XII1 ita tamen ut postse pafatiore, an statum tanscat
probationes de immortatitase abimae exphilosophri
posset enum deusem destruete, ut
respiad obreit. 2. pag m. 95. quod
sed non probant omnimo non cessatura
infantes, sed patum perfectos
vero, inquit, additis exdistinctione animae a corpore non sequi eius immortatitatem quin tihilominus dii potest  eto
mo falltur quiddom, demplius Cartesia
in qua mors non habeat potestatem in ipsam tac. XX, 35)
ostendunt tantum non peritura, obe corporis mortem
tabis naturae factam esse ut ejue duratio simul cum duratione vitae corporeae fimiatur sfateor a me refelli non posse
Mundii, sed scriptura isterdit id eum facere nolle
Et in Ep. ad adpurabilem foermainam, principem cilisabetam filiam  natu pat majore frideririRegis Bopenniae, destatum
nost morte anferiorem su cognitionem esse digbaeana, non seposita religione, nos habere posse putchios spes at nullas
etitudine. Et subiicit in impiudenssiae sit certum promecito relinquere, naturali raive nos non debere sequi mortem.
non est felicitas melius nit salvator fuisset hinc hormini non fusse natum Mart I, 2)
fieri potest ut anima post indite uniatur corporif vel organis carenti vel imperfecte orgunzat, ui quo easdm
functiones exereere non possit, indemus corpira fulto unimas in natis polidis non posse rationaris aertae roa
sita numoitalitas et duratu
Muosopharit Videmus animas in poralytics nnon posse movere corpus persi non ideo sit excati animo assertiendis
dotoribus ita post potest anima tia corpori quod hon sutis movere possit, aur quo nonsatis queat liti ad recipitndus
ntemplatgis codes
instructiones ad corporibus vicinis