# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0689 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068378:0689?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20 # Folio 343r, page id 00068378:0689 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068378&page=689 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000689.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine # Lines: 60 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Gratia est vel naturalis vel supernaturalis. Utraque vel permanens, vel tempor. seu numilis generanle illa ut facultas intelligendi, gratia infusa; haec ut concursus DEi cum creatures et auxirum upernaturale seu speciale. Auxilium speciale vel ex pacisans vel atjuvans. Rursus Huxilum duxitium speciale est vel sufficiens vel efficax hoc quo os les hoc est (verba sunt Bellaermem lib. 1. Cap. 2) quo Deus ita homnem vocaf et excitat et juvare dinivendo prolegendo, cooperando paretus est, ut infallibiliter reipsa velit ille qui sic excitatur vocatur, et reipsa credat convertatur bonum faciat Gralia permanens est qualitas quaedam supernaturaliter infusa menti inhaerens; et gratia permanens gratum faciens (quae distinguitur a gratis datis nempe aliis donis ut sapientiae lin quarum) est revera ipsa caritas, quae deum voluntatem promtam facit ad DEum super omnia diligendum. Angustin. lib. de nat. et gratia c. 42. Caritas est verissima perfectissima plenissimaque sustitia Gratia sufficiens seu sus de quiba Deus queritur alioque de is queri nonu necessaria omnibus data est, quia aiaquid hominibus queri aut eos puncre non posset posset primus homo trand dudie habuit gratam sufficientem, item justifitati amgratia excidunt, alioqui diu descieret amiros suos ante quam ab is defere ratur. Novie deus quaedam verba Bellarm. lib. 1. cap. Xifine: novit deus quordam esse beneficia quibus aliquis infalcibiliter liberabitur, et ea praeparat si is ad humcrum pertinet Electorum, illa autem est gratia efficax per quam aliquis infallibiliter liberatur. Hoc ille (t hinc sequitur etiam eos qui damnantur in sallebiliter damnari, 00 ipso quia ipsis non datui gratia efficax; et nemo sine gratia efficaci salvatur. Hinc colligeret aliquis, quomodo ergo gratia di- citur sufficiens, si nun quam sufficit me efficaci.D Idem li. Cap. X I1 initio Aun. lib de spir. et litera c. 34. quaerens cui Deqs uni ita suadeat ut persoadeat alteri non in Respondet non respondet, quia alt unus consentit alter non consentit sad exclamat o altitudo divitiarum. Hac Bellarunya quidam volunt gratam efficacem phpice pradeterminare ad eliqu endumque ex bonum producendo actum volendi. Sed sufficit hoc fieri per illustrationem, et deledando seu voluptatem quandam in animo excilando qua veritati adhaeret ei sub fin. c. 12 Angustini sententia Deus trahit homines inspiratione externa quam scit aptam esse ut abeis non respuatur hac et post. Deum is quos efficaciter et infallibiliter detrahere decce vit eam sdasionem adhibere, quam videt congnere ingenio eorum, et quam certo novit ab iis ubu contemnendam s+ Hinc colligo semper cecto ex mentis statu colliga posse daemscirc posse Deum, quod mens sit fuctum dem retlarmin. Cap. 1. gratia exte interna non soluie excitat per illu strationem et asprrationem boni desiderii sed etiam ldinone volum ta tem eiqus cooperatur dxsice ad eliciendum actum voluntatis de liberatiun et quanquam gratia magis dicitur efficax ex illa excitatione quae proprie vocatio dici solet quam cooperatione Gysica. Angustinus ub. 2. de bonus persev erantiae c.14. ex quo inquit apparet hiberequosdam in ipso invenio divinum naturaliter minus intelligentiae quo gnoveantur ad erdem s congrua suis mentibus audiant verba vel signa conspiciant Et tametii Du altiea sudicio a perditionis massa non sum gratia epu prodestrgatione discretines ipsa eis adhibentur bel dicta divina, vel t 5 quae possent credere si audirent utique tacia clider