# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068390:0009 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068390:0009?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 2, 13 # Folio 5r, page id 00068390:0009 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068390&page=9 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068390/jpgs/default/00000009.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 29 lines, status machine # Lines: 29 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ejusdemLincker epistola ad sancellarium Sidintam qua Ccibnitianos conatur commendat. Viennae d. 23. Tul. 1078. En quantum a Cursorum Praefecto thesaurum muere tuo e actipio. Leibnitu nempe literas, quibus in opere immortali et in comparabili ingenium ac studium suum Augutissimo Caesari ossat Certe id unum ejus gloriae accedere adhuc poterat, et ego hoc ipsum omnibus Ractenus votis optatum, numc oltro se exserere ac in manus dare, non posum non intime latari, nullus du- bitans, quin sapientissimuo Caesar amplexurus sit caelitus im– missam occasiorem amplificandi nominis sui, ac multas si– mul gentes beneficio nunquam intermorituro beandi. =qui- dem noui Leibnitium non vanum sponsorem, ac inter mille quantumuis doctissemos onice compotem ipso facto exhibere quod sub felicissimis Caesareae maiestatis auspiciis suscipere decreuit. Sisto autem ipsam illius epistolam, non tuis solum Domine sed Caesaris quoque oculis dignam iHoc tantum dolens, quod morbo attritus, non possum iussatua coram capessere, ac Leibnitio renuntiare, nisi, quod omi- nor, satius esse iudicas; virum de publico tam praeclare mereri cupidum ipse ad sublimia illa ausa, modo Caesa– ois Maiestas annuat, hortari ac animum addere. Et quid si et ipse sorsan Caesas suae gloriae penitus denoto homini calcar breui rescoipto subdere vellet. Non foret Immunitatem a solutione vectarae literarum non ita priden. id prome hic evici, quipse Electori treuirensi ratione Archisancellariatu sui non minus ac Moguntino debitam: qua in re faventem habui Cancellarium. Nota Linkeri.